Dertli Biri

 15 yaşındaydım.Hayatımda ilk defa ailemden uzak bir memlekete okumaya gittim.Bi dağ başındaydı gittiğim yurt, geldiğim gün çok sıkılıyordum kimseyi tanımıyorum ağlıyordum hergün gizli gizli canım bedenime sığmıyordu gün geçtikte daha çok sıkılıyordum  herşey yasaktı hava almak için kapının önüne bile çıkarmıyorlardı dayanamıyordum sevdiklerimden uzak olmaya,aylar sonra öğrencilerle hocalarla tanıştım çoğu öğrenciyi denedim hepsi iki yüzlü şeytan çıktılar yanlız kalmaya karar verdim günler haftaları haftalar ayları kovalarken ben daha kötü oluyordum herşeyi içime atıyordum derslerim aksamaya başlamıştı dersler yüzünden hocalar üzerime gelmeye başladılar o hocalar yüzünden okumadan soğudum hatta herşeyden soğudum umutlarımı duygularımı kaybettim herkezden nefret etmeye başladım kin beslemeye başladım yurdun arkası uçurumdu artık dayanamadım uçuruma gittim uçurumun kenarında ayak topuklariyla duruyorum beni gören iki öğrenci gelip beni ordan aldılar o yurt benim hayatımı kararttı...