BERCESTE

"Bir dakika!"diyerek durdurdu beni. Arkamı döndüm.
"Ne?"
"Sence tesadüfler her zaman iyi midir? Yoksa kötü mü?" Sorusu şaşırtıcıydı. Ona yaklaştım, yaklaştım, yaklaştım ve tam dudağının yakınında durdum.
"Sen benim en güzel tesadüfümsün." dedim. Arkamı dönüp ilerlemeye başladığımda bağırdı.
"Hayır! Sen benim hayatımdaki en güzel tesadüfsün! Tesadüfümsün. Ve ben senin yaran olmak istiyorum. Geçici olup unutulan yaralardan değil. Hem kalıcı hem derin! Seni bırakmayacağım. İstediğin yere git. Tesadüfe uğrayıp benimle yine karşılaşacaksın.! Yine senin tesadüfün olacağım." Sessiz şekilde ilerlemeye devam ettiğimde ağlama sesini duydum. Geri dönmek istiyordum. Ama yapamazdım . Hiçbir şey olmamış gibi davranamazdım. İlerledim...

<><><><><><>

Kadın içini kemiren duygularına rağmen ilerledi. Adam çocuk gibi kıvrıldı kaldı. Tesadüfen karşılaşmışlardı. Kadına olanlar ağır geldi. Adamın onun yüküne yardım etmesini istedi. Seviyordu. Yapamadı ona bunu. Yapamazdı ki zaten. Göz göre göre sevdiği adamın onun yüküyle ezilmesine izin veremezdi. Kadın gitti. Zaman geçti. Adam bitti.