The Forbidden Love

The Forbidden Love

  • WpView
    LECTURAS 872
  • WpVote
    Votos 179
  • WpPart
    Partes 34
WpMetadataReadContinúa7h 7m
WpMetadataNoticeÚltima publicación jue, nov 14, 2019
"The biggest battle is between what you know and what you feel. While the worst part on giving up is, you have to even if you don't want to. And there's a big difference between giving up and you know you have done enough." "Tinatanong niyo kung bakit na ako ganito? Bakit di niyo tanungin sarili niyo kung anong ginawa niyo para maging ganito ako? Ang sakit ng ginawa niyo, ano bang tingin niyo sakin? Robot na walang nararamdaman?" "Tama na, ayoko na. Please lang. Pagod na pagod na ako sa kakaintindi sa ginagawa ninyo, pinagmukha niyo na nga akong tanga, gusto niyo pang pati sarili ko lolokohin ko! Putangina naman, ang sakit!" "I'm done. This is it, I have already done enough. It's hard to face and fight a battle wherein the very first place, you've already lost. I should have left something for myself, because at the end of the day, we only have ourselves." -Dhara Alisha
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • "OWNED BY THE PSYCHOPATH"
  • mediocre girl
  • Enemy Turn To Love
  • CONTRACT WITH MR. BILLIONAIRE
  • Between Us
  • Cupid Lies
  • YOU'RE JUST A DARE, NISHA
  • In The Place We Left Behind
  • The Mysterious Secret of St. Madrigal University

Hirap na hirap na umakyat si Annika na pumasok sa kanyang kwarto. Bigat na bigat ang kulay pink na gown niya... Debut niya ngayon, at pagkatapos ng mahabang gabi, pagod na pagod siyang nag tungo sa kwarto.. Napaupo siya sa kama, pero may ngiti sa labi-masaya siya dahil sa marangyang debut na inihanda ng kanyang mga magulang. Napansin niyang bukas ang veranda ng kanyang kwarto. Napakunot ang noo niya, pero alam niyang wala namang magtatangkang umakyat doon-mataas ang lugar at puno ng tauhan ng kanyang ama ang mansion, kibit balikat na nag tungo siya Doon at marahang isinara ang pinto ng veranda . Agad siyang humiga. "SA wakas 18 na ako..." bulong niya sa sarili, habang pinagmamasdan ang susi ng suite na regalo ng kanyang ama. Pinayagan na siya nitong mag-bukod, kahit tutol na tutol ang mommy niya.. Dahil sa pagod at antok, hindi nagtagal ay nakatulog na siya, iniwan ang magarbong gabi sa likod niya. Saglit palang Siyang nakatulog nang maalimpungatan si Annika. May naramdaman siyang kakaiba... parang may nakatitig sa kanya, parang may nagmamasid sa bawat galaw niya. Biglang may humaplos sa mukha niya-napadilat Siya dahil doon, mabilis siyang napabangon. "Who's there?!" napakalakas niyang bumulong, ngunit ang tanging sagot ay katahimikan. Luminga siya sa paligid, pero wala naman tao. Ang puso niya'y mabilis tumibok, parang may naririnig siyang mga yabag sa malayo. Napansin niya na bahagyang gumalaw ang kurtina sa veranda ng kanyang kwarto. Lumapit siya, dahan-dahang binuksan ang pinto... ngunit walang tao. Muli, nagkibit-balikat siya, sinusubukang patahimikin ang kaba. Saka bumulong sa sarili, halos pabulong, "Ang... weird... ."

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido