Story cover for POENA by yarenslibrary
POENA
  • WpView
    Reads 669
  • WpVote
    Votes 57
  • WpPart
    Parts 1
  • WpView
    Reads 669
  • WpVote
    Votes 57
  • WpPart
    Parts 1
Ongoing, First published Feb 26, 2019
Soğuk ve kasvetli bir kasım gecesi, Ankara'nın ıssız caddelerinde gecenin karanlığına karışan zifiri saçları ile kaybolan kadın, yağmur damlalarının düştüğü kirpiklerini kırpıştırıp hızla yoluna devam etti. Dar sokakta zihninin derinliklerinden gelen uğultularla savaşırken farkında olmadan adımlarını daha da hızlandırdı. Hissettiği boşluk kalbinin üzerini kaplarken her an yaptığı gibi bir kez daha intikamını almaya yemin etti.
Poena.
Ona kollarını açan ölümsüzlüğün yaratıcısına, ölümün ılık nefesini her an üflemeye yeniden ant içti.
İntikam hırsı ile yanıp tutuşan bedeni her saniye soğuğa karışıyordu. Ücra mahallelerden birinde dolaşırken sokak lambasının cılız ışığı ile aydınlanan bir gecekonduya girdi. Karşısına çıkan harabe haline gelmiş salonu geçip yerdeki kapağı kaldırdı. Hızla merdivenlerden inip geldiği yeni dünyaya göz gezdirdi. Lüks eşyalarla döşenmiş her yanı bembeyaz olan dairenin en sonunda bulunan banyoya doğru adımlarken gözleri ellerindeki kurumuş kan izlerine kaydı. Duygudan yoksun zihninde intikamın alevlendirdiği zevk çarkları dönmeye başladı.
O gece kalp atışlarının yerini ölümün hüzünlü ninnisi aldı.
All Rights Reserved
Table of contents

1 part

Sign up to add POENA to your library and receive updates
or
#682suç
Content Guidelines
You may also like
𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄  by ozanakbabaxz
24 parts Ongoing
​Aynı sokakların tozunu yutmuş, aynı yağmurlarda ıslanmışlardı; ama kalpleri birbirine hep bir mevsim geç kalmıştı. Ozan, Kars Kalesi'nin vakur ve dondurucu sessizliğinde kendi yalnızlığını emzirirken; Sinem, İzmir'in kordon boyunda, denizin tuzuyla yıkanan yarım kalmış bir rüyanın içindeydi. Onlarınki sadece bir mesafe hikayesi değildi; hayatın ördüğü duvarların hikayesiydi. ​Ozan, başka bir kadının imzasını taşıyan bir evliliğin soğuk odalarında yankılanan bir sessizlikti. ​Sinem ise kalbini bir başkasına emanet etmiş ama ruhunu hep o eksik parçada bırakmış bir sığınmacıydı. ​Aşkları, nefretin en koyu tonuyla beslendi. Önce birbirlerinden kaçtılar; çünkü birbirlerinde gördükleri şey, vazgeçmek zorunda kaldıkları hayalleriydi. Kars Kalesi, onların imkansızlığının şahidiydi. Karlar altında kalan o devasa taşlar gibi, duyguları da buz tutmuştu. Ancak İzmir'e uzanan o gizli yollar, buzları eritmeye yetti. İzmir'in neşesi, Kars'ın hüznüne çarptığında; nefret yerini tutkuya, sitem yerini teslimiyete bıraktı. ​"Sen Kars'ın hiç bitmeyen kışıydın, ben İzmir'in hiç dinmeyen rüzgarı. Biz aynı cümlenin içinde yan yana gelemeyen, ama noktası aynı yere konan iki devrik hikayeyiz." ​Yıllarca aynı şehirde nefes alıp, birbirinin içinden geçip giden ama asla dokunamayan iki ruhun, geç kalmışlıkları üzerine kurulu bu destan; şimdi yasak bir sevdanın küllerinden yeniden doğuyor.
YARALASAR(Kitap Oldu) by Maral_Atmc6
56 parts Ongoing
"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.
You may also like
Slide 1 of 10
Hata cover
İNTİKAM BÜYÜSÜ  cover
𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄  cover
ÂFİTAP cover
AFET / Gerçek Ailem  cover
5. seviye cover
YARALASAR(Kitap Oldu) cover
Cansız Manken (+18) cover
Aysu(Gerçek ailem) cover
Mardin'de Bir Sır cover

Hata

6 parts Ongoing

...