Bakır Kalp Aeris

Bakır Kalp Aeris

  • WpView
    LECTURES 1,067
  • WpVote
    Votes 198
  • WpPart
    Chapitres 4
WpMetadataReadEn cours d'écriture
WpMetadataNoticeDernière publication mar., avr. 28, 2020
Karşımdaki dedektifin tek istediği iki kişiyi öldürdüğümü söylemem ve suçlu olduğumu itiraf etmemdi. Fakat yanılıyordu. Ben kalbimi parçalayan, gençliğimi çalan, Aeris'i içten içe çürüten iki kişiyi durdurdum. Onların yaptıkları suç değilken benim onları durdurmam mı suç? Onların yaptıkları doğruyken benim yaptığım mı yanlış? Ya da onlar kadar önemli olmadığım için mi bu yaşadıklarım? Oysaki bu hayattaki herkesin rolü önemlidir. Onların ölmelerindeki en büyük sebepte buydu. Beni hikayedeki sıradan insanlarından biri gibi gördüler. Oysaki ben Auro Davis bu hikayenin ana karakteriydim. Hikaye bitse bile ölmeyen mutlaka mutluluğu bulan karakter. Yoksa yanıldım mı? Ya da hikayem yeni mi başlıyor? Çünkü mutlu değilim ve onlar kim olduğumu bilmiyorlar. Ben Auro Davis, sizce bir suçlu muyum? (Bu başlık adı bana aittir. Ve kitaptaki bir bölümle ilişkilidir. Diğer isimler ancak kopya ve çalıntıdır. Aynı şekilde hikayeyi iki yıldır yazmaktayım. Benzerleri çalıntıdır!)
Tous Droits Réservés
#458
gerçek
WpChevronRight
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • KROM VE KEMİK
  • On Üçüncü Pay
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • DUHUL
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • YAPAY KALP +21
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • Albay Kızı
  • Vortaris

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives de Contenu