10 Milyar Hayalin Gücü

10 Milyar Hayalin Gücü

  • WpView
    Reads 87
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadComplete Sat, Mar 9, 2019
Seni Kırarlar diye hayal etmekten Vazgeçme! ✨🌈 Yirmi yıl sonra yaptıklarımızdan çok 'yapmadıklarımızdan' pişmanlık duymak istemiyorsan en iyisi sen bu kitabı oku! "Hayallerinizle bağ kurmanın önemini ve önemsiz hayal olmadığı gerçeğini kavradığınızda hayallerinize dört elle sarılacaksınız. Hayata bakış açınızı değiştirecek On Milyar Hayalin Gücü'nü okurken vakit kaybetmeden hayal ettiğiniz şeylere ulaşmak için ne yapmanız gerektiğini düşünmeye başlayacaksınız. " İYİ OKUMALAR! Yeni bölümler yakında!👌
All Rights Reserved
#99
karar
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • 𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱��𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....
  • SENDE SAKLI HİSLERİM|texting
  • KANLI AŞK//TEXTİNG
  • Yağmurları Sev | Gerçek Ailem
  • ÇAKMA MAFYA//TEXTİNG
  • KOCAMI AYARTIRKEN
  • İLK ÖPÜCÜK || TEXT
  • Nazar Eyle
  • KUYU (+18)
  • Uyumsuz (mahalle kurgusu)

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

More details
WpActionLinkContent Guidelines