HEDA

Karanlığı buselerken yürek yuvamın en köşesini, gece karası gözlerinin gri buğusunda boğuldum.

Gözlerine açılan yeni odacıkta siyah bir kapı buldu kalbim, içinde ben vardım.

Karanlıklar içinde savrulduğumu sanarken meğer karanlığa savruluyormuşum, orada da ben vardım.

O gece yeniden tanımlandı gözleri zihnimde. Siyah bir gecenin içinde daha siyah bir gölge olduğunu o gece anladığımda, ben yine oradaydım.

Gözlerinde yaşattığı benliğim kalbine doğru savrulurken, ben onunla birlikte, oracıktaydım.