| Faceless |

Kararımı verdiğimde çoktan buz gibi küvetin içinde ellerimin arasında soğuk keskin demir parçalarıyla oturuyordum

Kollarıma çizdiğim haritamda bugün daha derinlere inecek ve yolun sonunu tamamlayıp bu dünyayı terk edecektim

Belki de düşündüğümden daha erken bitirecektim herşeyi belki de çok geç ama sonuç olarak bitirecektim

Bu son kapayışım olacak dünayaya gözleri mi son nefes alışım

O kadar zor olamazdı

Her gece son kapayışım son nefesim diye yatıyordum fakat biliyordum sabah gözlerimin bana ihanet edip açılacağını

Bugün buna kimsenin, kendimin bile bana ihanet etmesine izin vermeyecektim

Ruhumu zarar görmüş bedenimden ayırıp sonsuzlukla birleştirecektim

Son kez kapadım gözleri mi son nefesi mi aldım

Sıkıca tuttuğum soğuk keskin demir parçalarını beni tamamlamam gereken haritanın derinliğine indirip yavaş ve acı dolu şekilde yukarı doğru çektim

Bağırarak ağlamak imdat diye çağırmak istiyordu bedenim

Ama ruhum bedenimden yorgundu

Aktı bir bir üzerime vücudumda son gördüğüm kırmızı sıvı

Doldurdu küveti kızıl göle