KÜLLERİMDEN DOĞDUM

KÜLLERİMDEN DOĞDUM

  • WpView
    Membaca 289
  • WpVote
    Vote 47
  • WpPart
    Bab 15
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Rab, Agt 21, 2019
"Galiba ben olamayan şeyleri görmeye başladım" ağlamamaya çalışıyordum. Ama gözlerim doluyordu. Ağlamamak için dişlerimi sıktım. Bir süre konuşmadık. "Karan delirdim mi ben?" "Hayır" "Ama Bora ölmüştü. Ben onu gördüm elimi tuttu benimle konuştu. Çok gerçekçiydi." "Biliyor musun Anka bende, bir kerelik olsa bile bunu isterdim" şaşırmıştım. Bana böyle bir şey söylemesini beklemezdim. "M-melis için mi?" "Evet onun için, öldümü ölmedimi bilmiyorum. Yada buna inanmak istiyorum, ama son bir kez onu görmeyi isterdim gerçek olmasa bile" bana Melis'ten bahsetmesine şaşırdım. Melis'i kıskanıyordum. Öldü biliyorum ama Karan için hala ölmemişti. 🥀
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#83
anka
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan