İkimizin Oralar

Hiç bilmediğim bir yerde, tanımadığım insanları izliyordum okuduğum lisenin bahçesinde otururken. İnsanları anlamak zordu ama burdakileri anlamak çok kolaydı bana göre. Bu insanların hayatları "telefon"du. Yanındakilerin yüzlerine bile bakmadan telefonlarıyla ilgileniyordu hepsi. Çok sıkıldım onları izlemekten. Bu uzun öğle arasında kütüphaneye çıkıp biraz kitap okuyacak ve bu insanların hayatlarından kopacaktım bir süre. Okula girip kütüphaneye çıktım ama kapısı kilitliydi. Kapıyı zorlarken yanıma okulda daha önce birkaç kere gördüğüm ama adını henüz bilmediğim bir çocuk geldi. Elinde anahtar vardı. Yukarı kaldırıp "İşte aradığın şey." dedi salak salak sırıtıp. "Geç aç o zaman sen." dedim. Önüme geçip kapıyı açtı. İçeri geçtiğimizde kendi kendime "Bi okulun kütüphanesi neden kilitli olur ki?" diye söyleniyordum. Bi anda önüme çıkıp "Şşş burda değerli şeyler var sessiz ol." dedi.