Suicide

Ze had het geplant.

Al lang, stil zonder dat iemand het hoefde te weten. De persoon waarvan je het minste verwacht dat ze ooit zoiets zou doen.

Haar littekens, die voor eeuwig onder haar mouwen verstopt werden weerspiegelen het.

Haar ogen rood en opgezwollen van het huilen bewijzen het.

De slapeloze uren, nachten, dagen laten zien dat het waar is.

Toch wilt ze het niet toegeven. Ze is niet depressief, altans dat denkt ze.

Niet dat iemand anders het wel denkt. Ze hadden er geen reden voor. Maar nu valt alles op zijn plaats.

Nu heeft iedereen spijt.

Heel veel.

Nu dat ze dood is,

kan niemand haar missen.