SEHRAN

SEHRAN

  • WpView
    Leituras 3,764
  • WpVote
    Votos 1,299
  • WpPart
    Capítulos 13
WpMetadataReadEm andamento
WpMetadataNoticeÚltima atualização qui, abr 4, 2019
O günden sonra hiç birşey eskisi gibi olmadı. Hayatının ışıkları sönmüş, karanlıkla savaşan ve yine ardından karanlığa sarılan Emir! Gerçeklerin gün yüzüne çıkmasıyla değişen iki hayat. Kaderin ördüğü ağlarda buluşan yollar. Ölümün getirdiği bir aşk! Aşkın pençesinde ölümle burun buruna gelip, çoktan birbirine akıp karışmış iki beden... Bu yolculukta gözünü karartmıştı Emir, gözlerinin ışığı gitmiş yüreğini günden güne perçinleyen acısıyla artık bu yoldan dönemezdi. Kaderin ona verdiği aşk, Aslı... Bu aşktan kaçmaya çalışsalar da her yolun sonunda birbirlerine bir kez daha karışmak da sevdaya dahildi... Emir ve Aslı'nın önce kalpleriyle sonrasında gerçeklerle olan mücadelesi. Soluksuz okunacak her duyguyu barındıran bir hikaye. Onların hikayesinde başlangıçlar bitişleri de beraberinde getiriyor...
Todos os Direitos Reservados
#16
diyarbakır
WpChevronRight
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo