Paper Voyage
- Reads 343
- Votes 0
- Parts 44
"Diving right into the Author's imagination."
A compilation of story prompts, plot bunnies, and one-shot story.
~~
Gaya nga ng sabi ko sa aking bio may pagkatamad ako. So dito na lang mapupunta yung mga stories na naisulat ko at hindi ko na natapos-tapos.
Kung may gusto mag-adopt ng ideas, feel free to do so. Paki-pm na lang po ako.
(Pero exception po dito ang 131793A. May chance pa siyang ituloy ko. Kaso baka mga 30 years old na ako kapag natapos ko na siya.)
|I am an Angel and I am Fabolous|
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
The Angel's Portrait ✔
"It's moving!" "Ha? Alin?" "Yung larawan ng anghel!" "Alam mo Bebang kung ano ano sinasabi mo." "Bahala ka nga dyan! Basta lalabas na ako. Sabi ko na nga ba may something dito sa lumang bahay ng family mo" I shook my head while watching her disappear through the doorway. Muli kong tinignan ang larawan ng isang magandang anghel sa dingding ng bahay. Ito yata ang pinakamalaking portrait dito sa ancestral house ng family ko. "Hindi naman gumagalaw e"- mahinang bulong ko bago tumalikod at lumabas. Hindi ako naniniwalang may buhay ang isang larawan. Wala naman ganun sa totoong buhay e kaya wala akong dapat ikabahala sa pagtira dito sa lumang bahay ng mga lolo at lola ko. That portrait wasn't moving.. or maybe I'm wrong?Complete
His Real Identity (First Written Series #1)
First Written Series #1 (COMPLETED) Nakatitig ako ngayon sa lalaking dalawang araw ng walang malay, tila itong isang anghel mayroong maputing balat na tila hindi nasisinagan ng araw, may itim at medyo kahabaang buhok na nagtatakip sa noo nito, may mahabang pilik mata, matangos na ilong at may kulay rosas na labi. Sumimangot ako dahil napakaperpekto ng mukha at may matipunong katawan ang lalaki. Kung hindi lamang sa laki ng katawan nito ay iisip kung ito'y lampa dahil sa ito ay maputi at tila hindi man lang nasisinagan ng araw. Nakaramdam ako ng inggit para sa aking sarili kung ito ay may makinis na mukha ang akin naman ay hindi gaano, hindi din gaanong matangos ang aking ilong at ang aking kulay ay kayumanggi dahil araw-araw na nasisinagan ng araw. Mukha siyang anghel na nahulog sa langit, mas lalo ko pang inilapit ang aking mukha para matitigan ito ng maigi dahan-dahang nagmulat ang mga mata nito at tila naakit ako sa mga mata nito na kulay asul. °°°°° "This is my first time na nakakain nito" "T-talaga ba? ma-masarap diba" "Yeah masarap lalo na't labi mo ang unang gumamit nitong kutsara" °°°°° "I really really like you" "G-gusto mo ako?" "Yeah and I badly want you" "I want to court you" "P-paano kung ayaw k-ko?" "Hindi ako tumatanggap ng hindi" "Simula ngayon manliligaw muna ako and I will make sure that you'll be mine"Complete![Paglalakbay para sa ikatlong bagay [One-Shot!]](https://img.wattpad.com/cover/9497292-256-k182798.jpg)
Paglalakbay para sa ikatlong bagay [One-Shot!]
Tayo na at sama-sama nating hanapin ang ikatlong bagay. :) Genre: Short story, Adventure, Mystery, Drama, Romance, Slice of life. Pasensya na po kung may maling wordings, mga salitang hindi naman dapat nandoroon sa pangungusap (dahil hindi ito nabura ng baguhin ko ang mismong pangungusap.) Mga paulit-ulit na salita katulad ng "ay tapos ay tapos" parang ganyan xD. Mga misspell, mga letra na dumikit sa isang salita or nagdagdag ng extra letter. (dahil sa msword ko po ito isinulat. May auto correct kasi doon xD.) in short po ay sana pakiunawa na lang po ang aking mga pagkakamali. Mahirap po kasing hanapin ang mga ganong kaliit pero napakahalagang bagay. At sana po ay nakuha nyo ang mensahe ng istorya ko at sana po ay napukaw ko ang inyong mga damdamin. Ito po ay nalikha lang sa aking isipan at hindi po talaga totoong naganap. Ayun, maraming salamat po sa mga nagbasa at nagshare ng aking pinaghirapan. :)Complete
Mga Sirang Laruan |Completed|
Ang buhay ni Abe Aliman ay puno ng pait. Pagkatapos mamatay ng kanyang mga mahal sa buhay, walang araw na hindi siya nakatanggap ng hampas, suntok, at mura sa kanyang tumatayong magulang. Ngunit patuloy pa rin siya sa takbo ng buhay kasama si Dean Andrews at ang dalawa pa niyang kaibigan. Mahanap kaya niya ang kalayaan at kaligayahan kasama sila kung may mga taong walang magawa kung hindi manira? Disclaimer. This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, locales, and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. Author's Note: This story contains mature language and adult themes. --------------------- I love the story. I love all the characters. 'Yung mga bagay na pinagdadaanan ng mga kabataan ngayon, naipakita ng maayos. Pati 'yung realidad ng buhay, pangit at maganda. --xxXsenyoritaXxx_ Gusto ko ang pagkasulat ng bromance story na ito. It's not a typical one. Hindi lang siya naka-focus sa bed scenes. Marami akong natutunan dito at ramdam ko talaga ang emosyon ng mga characters. I salute the otor for completing the book for only two months. --fanboyharryComplete![Back To You [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/189253178-256-k679358.jpg)
Back To You [Completed]
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?Complete
The Kingdom Of Rose And Ashes (Halifax Series I)
Suddenly sold to slavery in a foreign, magical place she never knew existed, can Rose go back home before the approaching war comes or would she die trying? ~ All Rose wanted was a normal and happy life. Bata pa lang, wala na siyang magulang ngunit kinupkop siya ng kaniyang Titong may masakiting anak. Nang malugmok sila sa utang, ang kaniyang Tita ang hininging kabayaran. She was so desperate to save her that in return she offered herself as payment. Akala niya ay malulusotan niya ito gaya ng ibang gulong nabigyan niya ng solusyon ngunit doon siya nagkamali. She was taken not to a club where she thought they would sell her body. No, she arrived to somewhere much worst. To a place where she'd never knew existed. A world full of mystery, crime, magic, kings, witches, power and doom. She landed in Halifax, where everything was enchanting. Now that Rose is trap, can she defend herself before the monsters burn her into ashes or would she rather get burn once her past comes back to hunt her? ~ (Teaser) There he is again. Blending with the shadow. Nakacloak pa rin siya at hindi ko pa rin maaninag ang mukha niya. Wala akong ibang marinig kundi ang malakas na tambol ng aking dibdib. Napalunok ako. My brain is starting to create wild and cruel images of how I am going to die. Sa sobrang pag-iisip ko, hindi ko namalayang nakalapit na pala siya. The moment he touch my arm nanlaki ang mga mata ko ng makaramdam ako ng kuryente. He inspected my wounds na siya rin naman ang may gawa kanina. Gusto kong humakbang paatras, palayo sa kaniya ng makita ko ang kamay niyang nakahawak sa braso ko. His arms ang very frightening to look at. He's burned. Badly. A rough growl escape his lips kasabay ng biglaang pag-iiba ng kulay ng mga mata niya. Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa nakita. His once deep blue eyes turned into a liquid of gold. That's it. I'm surely going to die this time. ~ Started: 06/18/20 Ended: 11/27/20 11/ 05/ 20 #1 Fae 01/17/21 #1 Dark PrinceComplete
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
The Last Bloodsucker ✔
"I am a vampire." Mula sa papel na hawak ko ay nilipat ko ang tingin ko sa babaeng naka puti at nakaposas ang isang kamay sa kama nya. Sa sobrang putla nito ay pwede mo ng isipin na walang dugo sa katawan nya. "I said, I'm a vampire. So better let me go while I'm being nice."- she warned. I shook my head and put the pen down on top of the folder I was holding. "You're not a vampire. According to your records you have a PCT disorder, that's why you're like this." "You're dead once I escape here." Tumayo ako at inayos ang white coat na suot ko. Tapos na ang session ko sa kanya. "Stop talking nonsense. I get it that you're not fine, okay? Don't make your condition worse if you don't want this mental asylum to be your home forever."- I said, and turned my back on the pale-skinned woman on the bed.Complete
Spoiled Brat Mate (COMPLETED)
I was walking in this old big mansyon. Lahat ng mga litrato ay napakaluma, nilibot ko ang paningin ko sa boong bahay, subrang luma at ang daming antique masasabi mong ang yaman nila dahil sa mga bagay. Peru bakit ni isa ay walang tao? "Mananggg??" Tawag ko sa yaya ko peru wala paring sumagot. Pumunta ako sa kitchen peru wala parin Pa akyat na ako ng 2nd floor. Ang lawak ng kanilang hagdanan pa akyat "Manang? Asan po kayo?" Tawag ko Peru may isang napakalakas na parang nabasag sa itaas. Saan yun? Sa third floor ba yun? Tanong ko sa sarili. Binuksan ko ang mga room isa isa. Bakit lock? Limang room ang nandito sa mansyon peru yung sa akin nasa baba. Si manang pang pwede pumasok dito sa taas Ng may narinig ulit akong mga nabasag tiningnan ko ang hagdanan ng third floor. Doon talaga yun ehh. Tinannggal ko ang DO NOT ENTER sighn na naka harang sa hagdanan saka umakyat. Ng pa akyat na ako isa itong napakaraming mga nababasag na lugar. May library sa gilid at isa lang ang kwarto dito Anong meron dito? Bakit maraming basag ? Bubuksan kona sana ang doornob ng may humagit sa aking kamay at parang isang hangin ay nasakanyang dibdib na ako. "Anong ginawa mo dito?" Tanong nito peru ramdam na ramdam ko sa tenga ko ang kanyang hininga Yung kanang kamay niya ay naka hawak sa dalawa kung kamay yung isa naman niyang kamay ay nasa leeg ko "Shitt, multo kaba? Bat ang bilis mo" tanang nasambat ko nalang Pinakawalan niya ako saka siya tumalikod "Hindi ka dapat nandito. Anong ginawa mo-" hindi niya natapos ang kanyang sasabihin ng humarap siya sa akin at nag tama ang mga mata namin Shit para akong na heptomizee. Hindi ko alam ano ang ginawa ko peru lumapit ako sa kanya habang siya naman ay palapit ng palapit parin Napakagwapo niya. He has blue eyes, napakatangos niyang ilong at medyo oval shape ang kangyang mukha "Mate?" Sabi ni saka tulala paring naka tingin sa akon "Anong mate?"Complete
The Messenger's Trilogy Book 3: A Date With An Angel
"Sapat ng patunay na bumalik ka mula sa langit para ipagpatuloy ang buhay kasama ako." Teaser: Ako si Gabriel, ang anghel na may taglay na kapangyarihan para magpagaling. Minsan sa buhay ko, naranasan ko ng umibig sa isang kaibigan kong anghel. Pero mas pinili niya ang maging isang ordinaryong tao at makasama ang lalaking mortal na kanyang minahal. Simula noon, sinabi ko sa sarili ko na hindi mangyayari sa akin iyon. Hindi ko tatalikuran ang pagiging immortal at responsibilidad ko bilang isang anghel para lang sa pag-ibig sa isang tao. Sa pagbaba ko sa lupa para gawin ang isang misyon. Nakilala ko si Danielle, ang dalagang hindi ko inaasahan na magbabago ng aking damdamin. Sa una namin paghaharap ay natakot siya sa akin. Sa kabila niyon, nakuha ng magandang mga mata niya ang akin atensiyon. Sa tuwing nalalagay siya sa panganib, labis ang nararamdaman akong nag-aalala sa kanya. Hanggang sa tuluyan kong makilala ang pagkatao niya, naging kaibigan at sandigan sa lahat ng pagkakataon. Hindi ko napigilan na tumibok ang puso para sa kanya. Dumating ang araw na tuluyan ko na siyang minahal. Bigla kong naisip ang aking mga kaibigan, ngayon naiintindihan ko na ang pakiramdam ng tunay na umiibig. Iyong nakahanda kang talikuran ang lahat ng mayroon ka makasama lang ang minamahal mo. Ngunit bakit kung kailan nag-uumpisa na tayo ng buhay na masaya at kasama natin ang isa't isa? Kung kailan narito na ako sa piling mo at hindi na aalis pa, saka mo naman ako iniwan. Danielle, mahal ko... naririnig mo ba ako? Narito ka lang ba sa paligid ko? Kung puwede ko lang ibalik ang oras gagawin ko... masundan lang kita diyan sa langit...Complete
"It's moving!" "Ha? Alin?" "Yung larawan ng anghel!" "Alam mo Bebang kung ano ano sinasabi mo." "Bahala ka nga dyan! Basta lalabas na ako. Sabi ko na nga ba may something dito sa lumang bahay ng family mo" I shook my head while watching her disappear through the doorway. Muli kong tinignan ang larawan ng isang magandang anghel sa dingding ng bahay. Ito yata ang pinakamalaking portrait dito sa ancestral house ng family ko. "Hindi naman gumagalaw e"- mahinang bulong ko bago tumalikod at lumabas. Hindi ako naniniwalang may buhay ang isang larawan. Wala naman ganun sa totoong buhay e kaya wala akong dapat ikabahala sa pagtira dito sa lumang bahay ng mga lolo at lola ko. That portrait wasn't moving.. or maybe I'm wrong?
More detailsContent Guidelines