GİRYÂN

Henüz yirmi yaşında daha yolun başında sanırken sonuna geldiğimi fark etmediğim yükler vardı ruhumda tam bitti derken daha yeni başlıyordu aslında .
Kötülerin günahlarını günahsızların ödemesine karşı gelirken benim içinde olduğum durum tam da buydu.
Öyle bir yerdeydim ki ne çıkabiliyordum,ne de kayaboluyordum.

"Lütfen bırak beni gideyim ben bir şey yapmadım"

"Bende bir şey yapmadım ama oğlumu ,beni onsuz bıraktınız."

"Lütfen bırak gideyim"

"Yaşattıklarınızı ödetmeden hiç bir yere gitmeyeceksin oğlumun,benim çektiklerimi yaşamadan gitmeyeceksin"

Dediği gibi yapmıştı zaten yüzü gülmeyen ruhum her gün biraz daha ağlıyordu,yaşıyorum sanıyorlardı ama bilmiyorlardı çoktan öldüğümü.
Zaten berbat olan hayatım gün geçtikçe daha da berbat bi hal alıyordu.
Henüz büyümeden bi bebek büyütüyordum başkasının bebeğini, her gün yüzüme nefretle bakan birine eş olmuştum,ölmüştüm...