Ne Diyebilirim Ki ?

Seninde kocandı ne çabuk unuttun daha bir gün bile olmadı babamın öleli bu kadarmı değersizdi babam senin için sana yazıklar olsun anne babam iyiki senin bu söylediklerini duymadı duysaydı emin olki kahrından ölürdü. Sen ister kabul et ister etme ben babamı görüceğim .
Sen bilirsin Kumsal sen bir ölü görmenin ne kadar korkunç olduğunun farkında değilsin baban senin yüzünden kendini astı ama sen hâlâ şımarıkça hareketlerine devam ediyorsun sanki ben bilmiyorum babana üzüldüğün için değil sadece dikkat çekmek için yapıyorsun bunları hemşire hanım lütfen kumsalı babasının yanına götürürmüsünüz git görde aklın başına gelsin .
İnanamıyordum bu kadın benim annem olamazdı ne olmuştu nasıl birdenbire bu kadar değişebilmişti. Hemşire koluma girdi ve beni morgun önüne getirdi kapı açıldı ve mavi ışıklı soğuk bir yere geldik içeride yatan ölüler vardı beni babamın yanına getirdi
Hanımefendi sizinl kalmamı istermisiniz?
Hayır yalnız kalmak istiyorum
Hemşire dışarıya çıktı babamın yüzüne baktım bembeyazdı titreyen ellerimle ellerine dokundum ama anında elektirik çarpmış gibi geri çektim buz gibiydi babamın sımsıcak ellerinden eser kalmamıştı cesaretimi toparlayıp bir kez daha dokundum elini yavaşça kavrayarak sıktım . Eğilip buz gibi yanağından öptüm son bir kez usulca boynuna sokuldum yanında uyumak istiyordum sanki birazdan uyanıp ellerini boynuma dolayarak sarılmama karşılık verecekti ama yapmadı. Morgun kapısı büyük bir gıcırtı ile açıldı hemşire yanıma geldi
Çıkmanız gerek artık hanımefendi
Eğilip son bir kez öptüm ve yavaş adımlarla dışarıya çıktım kapının önüne çıktığımda yürüyemedim hemşirenin yardımı ile odama çıktım.