CAN KIRIKLARI

hayatımın safhasında kafa tutan yapıtlarla uğraşmaktan, ben bıktım da sen benimle uğraşmaktan bıkmadın kader.....

Yönünü şaşıran gemi gibiyim, rotasını şaşıran bir gemi... sığınacak limanı olmayan bir gemi . Hayatın belirsizliği ve berbat yaşantısı kimseye istediği yaşantıyı vermiyor, bana vermediği gibi. Kimim ben?, ailem var mıydı? Nereye gidicem kimde kalıcam ? Neden bu haldeyim?....

Hastanenin bahçesinde arka tarafta ağlamakla meşkuldum, hava kararmak üzereydi birden gülmeye başladım öyle ki kahkam hastanenin boş bahçesinde yayıldı ağlarken gülmek böyle birşeymi?. Hangi şehirde olduğumu bile bilmiyordum, havanın soğuk olmasından dolayı nefes alışverişlerim bir sis dumanı oluyordu, gülmem aniden kesilip yerini sessizliğe bıraktı, sesiz ağlayışlarımı kim duyacak? Hafıza kaybı yasamisim, bir daha hafızam yerine gelmeye bilirmiş. Miş de miş. ... doktorun dedikleri bunlar benim uyandığım vakit başımda dikilip bunları anlatmıştı. sadece dinlemiştim dolu gözlerle, zaten başka ne yapabilirdim ki.?

Sağ kolum direğimden bileğime kadar sarılıydı, başımın sol tarafında alnımın üzerinde küçük denilmeycek bir sargı bezi vardi. Sağ elmacık kemigimin üstünde küçük cizikler vardı . Bunu icerde hemsirenin yardimiyla lavaboya girerken aynadaki yansimamdan bakmistim . Ben bana yabancıyım...

___________________________________________

Bana arkasını dönmüş uzun boylu yapılı başında bere olan kişiye bağırarak
"Bana kim olduğunu söyle! Kimsin sen dedim ? Neden peşindesin ha, neden beni takip ediyorsun...."
Bana sadece yavaşça .....

*Mayıs 15/05/2021

* tüm hakları saklıdır

ÇALINTI DAHILINDE YASAL IŞLEM BASLATILACAKTIR....