ATEŞ PERİSİ

Birden heryer karardı. Biri ışıklar kapatmış. İyi de kim?
Oturduğum koltuktan kalktım, etrafıma bakındım. Başımdan kaynar sular döküldü.Zaten fazla dolu olmayan sinema salonu. Şimdi bomboştu. Herkez nereye gitmişti. En önemlisi on dakika önce yiyişmeye giden emir ve burcu hala neden burda değiller.
Elimdeki mısırı koltuk kenarına bıraktım. Şimdi buradan çıkmam lazım. Allah aşkına koskoca avm de elektrikler kesilmiş olamaz. E iyide kim-

O. Kesinlikle. O. Geri geldi. Gözlerim son olanların aklıma gelmesiyle dolarken. Telaşla buradan çıkmak için hareketlendim. Ama çok geç. Şimdi sıçtım kızım.
Önce o pahalı parfüm kokusu ve sonra karanlıkta adeta parlayan sigara dumanı, kokusuyla beraber geldi. Anlamalıydım.

İnce biçimli parmaklar ağzımı kapatınca çırpınmaya başladım. Ama duvar gibi sert vucudu bir santim bile oynatamadım. Hemen diğer kolunu belime doladı ve beni kendine doğru daha çok çekti. Sırtım korkuyla inip kalkarken onun göğsüne çarpıyordu.

Birileri duyar umuduyla bağırmaya çalıştım ama sesim kısık bir inilti gibi çıkmıştı sonunda

Ağzındaki sigarayı son bir kez içine çekti ve ağzımdaki eliyle sigarayı yere attı. Yerdeki sigara onun soğukluğuyla söndü.
Elini bu sefer boğazıma götürdü. Nefesim daralmaya başlıyordu.

Ağzındaki duman önüme doğru saldı. Simsiyah olan etraf bir anlığına griye boyandı. Sonra zaten siyah yine yapacağını yapıp onu da içine hapsetti.

Beni kendine daha çok çekti.
- Cidden benden kurtulabileceğini mi sandın?
-Bırak beni yoks-
-Naparsın Bağırır mısın? Beni Vural piçine mi söylersin? Hah tabi yaa beni ateşinle yakarsın değil mi ATEŞ PERİSİ? . ama benim olduğum yerde senin ateşin yanmaz. Seni geberteceğimi kabullen. Ateş perisine layık bir ölüm. Seni, kendi ateşinle yakıcam. Sonra küllerini bir çöp konteynırına atıcam. Tıpkı SENİN öldürdüğün ablamın külleri gibi