İKİLEM
  • WpView
    Reads 26,169
  • WpVote
    Votes 530
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Feb 19, 2025
Hayat. Bir kelime, iki hece, beş harf. Bütün olay budur aslında. Acılar, mutluluklar, kalp kırıklığı, aile, arkadaşlar, dostlar, düşmanlar. Hepsi hayatın birer parçası. Hepsi bizim birer parçamız. Mükemmel bir uyum içinde. Peki bu parçalardan herhangi birine bir şey olursa? Bir genç kız. Mutlu bir genç kız. Ta ki o güne kadar. Hayatının dönüm noktasına kadar. Hani hayatımızı oluşturan parçalardan herhangi birine bir şey olursa ne olur demiştik ya, peki birkaçını kaybedersek? Bütün denge bozulursa? Bozulan bir düzene karşı hayatını düzene sokmaya çalışan bir genç kız. Adil olmayan bir yaşama karşı ne kadar ayakta kalabilir? 24 Haziran 2014 tarihinde yazılmaya başlanmıştır. ©Tüm hakları saklıdır
All Rights Reserved
#609
depresyon
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines