KARMEN(+18)

O, abisinin arkadaşları arasında ilk defa gördüğü çocuğa vurulmuştu.
Onun bir lafı ile içindeki ateş kavrulurcasına onu yakıyor, kül ediyordu. Onun adı Karan. 'Gözlerine baktığım her an benim ateşimi harlayan adam.'

🌠🌠🌠🌠

Ellerim göğsünü bulurken gömleğinin üstünden okşamaya başladım. Bir an hareketlendikten sonra sırtım koltuğun soğuk derisiyle birleşince hafif titredim. Dudaklarının boynuma yönelmesiyle ıslak öpücüklerini sıralamaya başladı. Ona daha çok yer açmak ister gibi boynumu sağa doğru yatırdım.

Bir anda geri çekilmesiyle kendimi boşlukta hissederken, soru dolu bakışlarımı ona çevirdim. Anlını anlıma yaslayıp yüzümü avuçladı.

"Olmaz, Karmen. Yapamam. Bu doğru değil." Sesi fısıldarcasına çıkarken istemsizce kaşlarım çatıldı. Ne diyeceğimi bilemedim. Elleri yüzümden çekilirken üşüdüğümü hissettim. Koltuktan kalkıp bana baktı. Doğrulup koltukta oturur hale geldim. Bacaklarım istemsizce kapanırken gözlerimin içine bakarak geriye doğru bir adım attı. Yapma dercesine kafamı iki yana salladım ama gözlerini kaçırıp arkasını döndü ve beni odada yalnız bıraktı.

Tüm hakları saklıdır.©