TÖRE

Gün ağarmaya ve kendini gecenin asaletine bırakmıştı. Gökteki yıldızlar sayılamayacak kadar çoktu. Her gece pencerenin önüne oturur ve yıldızlar saymaya çalışırdı. Ve o yıldızlar ne zaman biterse Rana kaderindeki İnsanla tanışacaktı. Belki imkansız olabilirdi. Ama hayalleri vardı Rana'nın. Uçsuz bucaksız, sonu olmayan hayalleri. Kendini sevecek ona saygı gösterecek biriyle evlenmek. Bu imkansız mıydı? Gerçekten imkansız mıydı? Çünkü bu yıldızlar hiç bitmeyecek ve Rana hayallerine kavuşamayacaktı. Bunu oda biliyordu. Ama bilmesine rağmen her gece sayardı.

Ben Rana ŞEYHANLI,
Bizim için söylenecek çok söz vardı. Ama yüreklerimiz susmaya mahkûmdu...