sapık

sabahleyin pencerenin açılmasıyla yüzüme gelen güneş yüzünden uyandım

Annem hadi kızım kalk artık sabah oldu kahvaltı hazır dedi ve bende aşağıya kahvaltı yapmaya indim

pek aç değildim ama gene de bişeyler yedim annem yanlız bir kadındı babam yoktu çünkü onu 2 sene önce kaybetmiştik bu konu hakkında pek konuşmaz

bende pek konuşmak istemem çünkü her konuştuğumda gözlerim dolardı

kahvaltımı yaptıktan sonra okula gitmek için hazırladım annemin yanaklarından öptükten sonra kapıya gittim ama çıkacaktır annem seslendi

- Ceren kızım dikkat et sağına soluna bak öyle geç arabalara dikkat et ve yabancılarla asla konuşma !

- Tamam anne dikkat ederim!

Annemin artık bu uyarılarını duymaktan bıkmıştım çünkü her evden çıktığımda bunu söylüyordu

gerçi pek evden çıkan orayı burayı gezen bir kız değildim annem anca kırk yılda bir izin verirdi tabi bende isterdim o kadar arkadaşlarım gezerken güzel elbiseler giyerken bende onlar gibi olmayı...

10. sınıf öğrencisiyim ve o kadar da çalışkan sayılmam aslında tembel de değilimdir. Okula gelmeme çok az bir vakit kaldı

tam okula yaklaşmıştım ki birisi benim omzumdan tuttu bir an noluyor diye baktığımda da bir adam bana bakıp sırıtıyordu

sonra bana dik dik bakarak

- selam

dedi bir an annemin dediği aklıma geldi

- Yabancılara asla konuşma!

konuşmadım bir süre birbirimize bakıştık aslında o kadar da kötü gözükmüyordu aksine baya da yakışıklıydı

Ceren ne saçmalıyorsun öf ne yapacağım peki ya?

bir süre bakışmamızın ardından bana

- Ee cevap vermeyecek misin?

- ben seni tanımıyorum ve seninle de konuşmak istemiyorum

zil çalınca omzumda ki elini indirdim ve okula doğru gittim okulda hep o çocuğu düşündüm bana neden öyle yaptı diye acaba beni tanıyor mu?

biraz düşündüm ama hayır onu ilk defa orda görüyordum

okul bitti ve eve doğru yürüdüm eve ya