FLU

Çatının penceresinden dışarıyı izliyordum.Hava yağmurlu ve soğuktu.Bir an hayal ettim.Rüzgarda dalgalanan saçlarıyla toprağın kokusu karışıyordu.Ela gözleri ışıldıyordu, yüzüne çarpan yağmur damlalarıyla gözleri kısılıyor, ellerini saçlarına götürüyordu.Bana bir keresinde ;"Ben yağmuru ve ıslanmayı sevmem" demişti. Hayalime güldüm, kendime güldüm. Ne renk saçları vardı bilmiyordum. Hangi tona çalıyordu acaba? Üşüdüm sonra bir sesle irkildim.

"Yakalandın!"
Çok tuhaf hissediyordum. İçimde birşeyler koptu,ayak uçlarıma iniyordu. Arkamı dönemedim "Ya o değilse"...

"Benim hadi gel".
Sıcak çorba kokuyordu. Ve onun kokusu. İçimden güldüm çok güldüm. Hayalimden farklı olarak yağmur kokusu, çorba kokusu, onun kokusu. Kalbim çok hızlı atmaya başlamıştı. Anlaşılır düzeye ulaştığında ileri geri yürümeye başladım. Yanaklarım kızarmıştıda. Bana tedirgin ve biraz korkulu bakışlarla bakıyordu:

"İyi misin?"
Sesi meltemden daha hızlı, içime verdiği huzur paha biçilemezdi. Kalbimin durmayan sesiyle;

"Çok iyiyim" dedim...