MEYUS
  • WpView
    Reads 3,511
  • WpVote
    Votes 145
  • WpPart
    Parts 31
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Apr 7, 2022
WpInfo
Fiction
Romance
Genç kadın bulunduğu uçurumun en ucunda, ayakta duruyordu. Rengini gözlerinde taşıdığı deniz, gökyüzü etrafını sarmalamış, esen sert rüzgar bedenini yaralamak istercesine tenine diken misali batıyordu. Yavaşça oturdu, ayakları aşağıdaki kayalıklara ve hırçın dalgalara doğru hafifçe sallanıyordu. Kanlı ellerini kuru toprağa yasladı, toprak taneleri ve minik taşlar ellerine yapıştı. Her zaman sözlerini tutan, şerefine leke sürülmesini istemeyen biri olmuştu. Sözünü tutacak mıydı? Son cinayetini işleyerek bedenini bu falezden atacak mıydı? Denizde doğmuş, denizde ölmeyi arzulayan bir kadındı. Araba sesini duydu, gözlerini usulca kapattı. Gelenin kim olduğunu biliyordu. Araba durdu, kapı açıldı. En az onun kadar kana bulanmış adam kadına doğru ilerledi. "Doğruymuş." derken, tahmin ettiği bir şeyin gerçek olduğunu görüyordu. Kadın onun sesindeki hayalkırıklığını ayırt edebilirken adam konuşmaya devam etti. "Son cinayetin kendi cinayetin olacakmış." Kadın gözlerini uçsuz bucaksız görünen denize ve gökyüzüne araladı. Mavilerinde manzaranın yansımaları can buluyordu. Adam kadının arkasında durup eğilerek kanlı elini kadının saçlarına yerleştirdi. Bir tutam saçı avcundaki kanla boyarken "İzin vermiyorum kızıl." dedi, kısık bir sesle. Bu uçurumdan düşecek beden sağ kalmaz, bütün olmazdı. Ruhu bedeninden ayrılacak, bedeni onlarca parçaya bölünecekti. Bu ona göre bu zamana dek işlediği cinayetlerin en vahşi olanıydı. Kadın kabuslarını yaşamaya karar vermişti.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Gözler Aynı Sen
  • SİCİLYA MATRİSİ | Yarı Texting
  • NEVBAHAR (Düzenlenecek)
  • ASENA
  • KARA HARP Mİ? (YARI TEXTİNG)
  • RUH-U REVAN
  • Doktor Neyi İtiraf Edecek Hemşire Hanım?| Yarı Text
  • AZE
  • Karadeniz'in Kızı (Gerçek Ailem) - DÜZENLENECEK!

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak nedir bilir misiniz? Ezgi biliyordu. Hayatını zindana çeviren üvey babasından kaçtığı bir gecede, onu bu hayata tutsak eden adamla karşılaşmayı beklemiyordu. Bilseydi o adamla karşılaşacağını, yine kaçar mıydı o ödül töreninden? Onunla yüzleşecek cesareti bulur muydu? Yine de her şey için çok geçti. Bir karanlık gecede, İki lacivert göz kesişmişti. Biri nefretle diğeri ise yabancı gibi bakarken daha da acıtmıştı gerçekler. Asaf Kandemir tanımamıştı kızını. Ona nefretle bakan gözlerin ardında yatan anlamı görememişti. İki silah sesi duyulmuştu sonrasında sokakta. Yere düşmüştü kızın bedeni, sokak lambasının altına. O lamba bile kızın kimliğini aydınlatmaya yetmemişti. Eğer bilseydi o sokağa girince hayatının değişeceğini, geçmezdi o sokağın önünden belki. Atmazdı adımını. Ama geçmişti iş işten. Birçok şey gibi buna da geç kalınmıştı.. --- Hikayeden Kesit --- 15 yıldır, nefret ederek büyüdüğüm bu adam bir kaç gün içerisinde bütün dengemin şaşmasına neden oldu. İçimde filizlenen, baba hayaliyle yanıp tutuşan çocuk, yine terk edilmenin verdiği kırıklıkla ağladı. Ağladı ağlamasına ama sesini duyan olmadı. Karşımda acımasızca bakan lacivert gözleri her şeyi açıklıyordu. Onun gözünde bir hiçtim ben. Koca bir boşluk. Hikayesinde bir yerim yoktu. O ise benim hikayemin büyük bir kısmını oluşturuyordu. - Sözler hayli çıkmazlarda, Söz ver haydi sen.🎶 Dün birini gördüm yolda, Gözler aynı sen.🎶 Bizler aynı kalmadık ki, Hayat değişirken.🎶 Ben birini sevdim ama, Gözler aynı sen 🎶 Hikayenin şarkısı: Gözler Aynı sen-Yaşar

More details
WpActionLinkContent Guidelines