Her Prince Harming
- MGA BUMASA 2
- Mga Boto 0
- Mga Parte 1
Ongoing
Huling na-publish Sun, Oct 25, 2020
EPILOGUE
Isha's POV
Nagising ako sa isang madilim na lugar. Inilibot ko ang aking paningin at napagtanto kong nasa isang silid ako at ni isang bintana wala akong makita. Tanging isang pinto lamang ang nakikita ko. May narinig akong yapak na papunta sa kinaroroonan ko kaya nagpanggap akong walang malay.
"Boss wala paring malay eh. Yes boss. Sige boss dadalhin ko na sya dyan. Yes boss ihahanda ko na ang sasakyan"
Ani nya at umalis na
Bigla akong kinabahan sa narinig ko. Hindi ko alam kung nasaan ako. Gusto kong sumigaw at humingi ng tulong kaso baka marinig nila ako. Natatakot ako sa kung anong pwede nilang gawin. Kailangan kong makahanap ng paraan para makaalis sa lugar na to. Sigurado akong nag aalala na si lola. Wala akong ibang nagawa kundi mapaiyak nalang.
"Diyos ko tulungan nyo po ako"
Yan lang ang salitang paulit-ulit kong binabanggit. Natigil ako sa pag iyak nang marinig kong bumalik ang sya. Nagpanggap ulit akong walang malay. Taimtim lang akong nagdarasal sa aking isipan.
Naramdaman kong kinarga ako ng lalaking may kausap sa telepono kanina. Kinakabahan man hind in nalang ako nanlaban sa takot na baka Patayin nila ako. Mas lalo akong nakaramdam ng kaba ng ipinasok nya ako sa loob ng isang sasakyan at pinaandar ito. O diyos ko parang awa mo na tulungan mo ako. Tahimik lang akong umiiyak upang hindi nya ako mapansin. Sinilip ko kung nasaang lupalop na kami ng Pilipinas at labis akong naghinayang nang makita ang sobrang dilim na paligid.
------
Thanks for reading 😘
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Magugustuhan mo rin ang
![Payment of Debt [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/150285174-256-k443775.jpg)
Payment of Debt [COMPLETED]
"You never learned Ashely!" Singhal nya sakin habang patuloy na umaagos ang luha. "You belong to me and you're staying this damn house whenever you like it or not! Mapapatay muna kita bago ka makakaalis sa pamamahay na ito! Naiintidihan mo ako?!" Isang malakas at nakakatakot na sigaw ang binigay nya saakin na sanhi mapa iyak at manginig pa lalo ako sa takot. "B-Bakit mo 'to ginagawa saakin?" Mahina kong tanong at sapat na yon para marinig nya. "Bakit mo ba ako pinapahirapan at pinaparusan ng ganito? B-Bakit hindi mo ako pinapayagan na makita si Papa? Miss na miss ko na s-sya" tumulo ang luha sa aking maga mata. Sa bawat salita na binigkas ko lahat yon bumara sa puso at lalamunan ko. Bakit ang selfish nya? "Curse and hit me all you want. Pero hindi na mag babago ang isip ko Ashely!" malamig na sagot nito at nadurog pa lalo ang puso ko sa sakit. Nag simula na syang mag lakad palabas nang kwarto "I will do anyting." Nanginiging kong turan habang pinupunasan ko ang luha sa aking pisngi "J-Just please... I will do anything, just hear me out... Gagawin ko ang lahat para payagan mo lang ako maka alis sa puder at buhay mo." Pag mamakaawa nya na patuloy na lumalandas ang luha sa kanyang mga mata. Napahinto si Drake sa pag lalakad at nag pakawala ito ng malalim na buntong-hiningga. "Just gave me a child Ashely." Saad nito na ako'y matigilan. "Bear my child and that's you can repay me on yours father debt... You can do whatever you like and you are free from this hell... Iiwan at ibibigay mo saakin ang bata... Yan lang ang gusto ko." Saad nya at tuluyan na akong manghina. Ano? Seryoso ba sya? Tanggapin ko ba ang alok nya? O hindi? Nag pakawala ako nang isang malalim na buntong-hiningga bago ako sumagot. "S-Sige, tatanggapin ko." Determinado nyang sagot at nagpakawala lamang sya ng isang makakatakot na ngiti sa kanyang labi. Dapat na ba akong kabahan? Sana wala akong pag sisihan sa mga desisyon na ginagawa ko pagkatapos nito.Kumpleto
Taste Of Love
"Anong paguusapan natin Via?" Malamig na tinig ni Levi pagkalabas ng balcony. I face him with teary eyes. "Anong ginagawa ng ex-girlfriend mo dito?" sa basag ang boses. Bumuntong hininga siya bago ako harapin. "From now on she's staying with us" he announced like nothing. "Are you serious Levi!" I said in disbelief. "She's pregnant, we're having a baby" bakas sa boses niya ang saya. "P--pregnant?" nanginig ang boses ko habang gumaragasa ang luha. Peke akong natawa pakiramdam ko ay mawawala ako sa katinuan. "Yes Via, she's carrying my child-- kaya simula ngayon dito na siya titira" tumalikod na ito pero bago pa humakbang palayo ay ibinuka ko na ang labi upang magsalita. "Yung iparamdam mo sa akin hindi mo na ako kailangan tinanggap ko, Yung harap harapan mo akong pinagtataksilan kinaya ko, pero ung ibahay mo pa pati ang kabit mo sobra na Levi, sobrang sakit na" Kulang nalang ay lumuhod ako sa harapan niya para ipakita kung gaano ito kasakit para sa akin. "Then leave Via" walang buhay nitong sabi at tuluyang pumasok ng bahay. He left me here. Nagpaulit ulit sa isipan ko ang huling sinabi niya.Kumpleto
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Kumpleto
I was rape by King Bright Damon Red Mc. Rich
" Pl-- ease! Wag. Maawa ka -- " Nag mamakaawang sabi ko sa kanya habang naka luhod. Sinalubong ko ang malamig nyang titig. " No mercy. " Nakakakilabot nyang sabi. Napa iling ako sabay agos ng mga luha ko. " Pl--please! Don't do this to me. I--- ahh! " Napa sigaw ako ng hilahin nya ang buhok ko at tinulak sa may kama. " No mercy. " Madiin nyang sabi habang papalapit saakin. Dahan-dahan akong umatras hanggang sa dulo ng head board. " Ano ba? Hindi ka pa ba kontento sa lahat ng pananakit mo saaki-- ahh! " Napa tigil ako ng sampalin nya ako. " No I won't. And I will never stop until you die.." Malamig nyang sabi habang may nakatitig saakin. " Then kill me now. " mahinang sabi ko. Dahan-dahan syang ngumisi parang demonyo. Like his name. " Not now. Let me taste you first sl*t.." naka ngising sabi niya at sinira ang damit ko. " WAAAAG!! ----" REMINDER: Wag mo muna itong basahin kasi iibahin ko ito lahat.Kumpleto
Tied Up
The start...of what? *** Sabi ng papa ko, pag daw nakatakda ang isang bagay na mangyari, wala ka nang magagawa kundi tanggapin iyon ng maluwag. Kung may taong nakatakda mong makilala, kahit ano'ng gawin mong pag-baliwala, hindi mo ito maiiwasan. Parang pag nakatali ka sa poste o sa upuan... Kahit ano'ng gawin mong pagpupumiglas, hindi madaling kumawala. *** Sa isang taong itinigal ko dito sa school na 'to, hindi ko akalaing sa ikalawang taon pa magkakaroon ng mga pangyayaring, hindi ko inaasahan... Nung time na yon, binalikan naman na ako ng konting lakas kaya, nakaupo na ako. Saka ko naramdaman yung sakit dun sa medyo gilid ng sikmura ko tapos yung dalawang suntok sa kanang pisngi. May nalalasahan nga rin akong dugo... =_= Tss. Asar...! Tatayo na sana ako nang may aninong tumakip sa'ken. . . Tumingala ako. At sa harap ko......... Sa dinami-dami ng puwedeng mapadaan do'n para makita yung nangyari....bakit siya pa? . . . Nagtataka lang! Masama? :DKumpleto
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 )
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.Kumpleto
the demon is obsessed to her (COMPLETED)
Im here in my room when someone knocked to my door Tumayo ako mula sa pag kakahiga at binuksan ang pinto.... Agad na bumungad sakin si manang tesi ang mayordoma ng mansion hikhok "Bat po nay?" Magalang at malambing kong saad hehe.. "Hayst batang to talaga pinapatawag ka ng daddy mo panigurado may ginawa ka nanaman kalokohan" sabe ni nay tesi Luh grabe sya oh kalokohan agad!? Eh wla nga akong natatandaan na ginawa kong kalokoh- HUWATT!!!?? NALAMAN NA NI DAD??? ang bilis noice WHAHAH "Opo manang susunod na po" kamot ulo kong ani ko hoyy wla akong kuto hah sarap nyong ipakain sa bird eh Nag shower muna ako bago lumabas ng kwarto Im here outside my dad's office Whoo hingang malalim kaya mo yan selp Pumasok na ko sa office ni dad ng wlang katok katok hehe sanay na naman sya saken eh Pag pasok ko ay isang makinang na bolang Cristal ang sumilaw sa maganda kong eyes jwk ulo pala ni daddy un BWHAHAHA "ehem" pekeng ubo ni dad na nasa harapan ko lang "Yes po daddy pinapatawag mo daw po ang maganda nyong anak?" Malambing na ani ko Syempre kaylangan naten manglambing para hnd tau pagalitan hikhok "ZAIREIGH JANE MONTEZ!!" sigaw ni dad awuuu buti hnd sya napapaos sa kakasigaw "Yes po dad?" With puppy eyes hehe alam kong hnd makakatangi sa magunthe kong mata Nakita ko nmn nag iwas ng mata si dad ng mata saken HULI KA BALBON!!!! "Anak bakit mo naman sinunog ung deans office?" Malumanay na tanong ni daddy tamo kanina sisigaw sigaw ngayun mahinanon hayst "Kase po ayaw maniwala nung dean na hnd nga ako ang nanguna ung panget na mukang paa na clown nga yung nauna " malungkot na ani ko hehe baka hnd nyo alam best actress ata ako "Hayst may magagawa pa ba ako? Dun kana sa HELLIAN UNIVERSITY mag aaral" malumanay na sabe ni dad "Ok po" masigla kong sagotKumpleto
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEKumpleto
"You never learned Ashely!" Singhal nya sakin habang patuloy na umaagos ang luha. "You belong to me and you're staying this damn house whenever you like it or not! Mapapatay muna kita bago ka makakaalis sa pamamahay na ito! Naiintidihan mo ako?!" Isang malakas at nakakatakot na sigaw ang binigay nya saakin na sanhi mapa iyak at manginig pa lalo ako sa takot. "B-Bakit mo 'to ginagawa saakin?" Mahina kong tanong at sapat na yon para marinig nya. "Bakit mo ba ako pinapahirapan at pinaparusan ng ganito? B-Bakit hindi mo ako pinapayagan na makita si Papa? Miss na miss ko na s-sya" tumulo ang luha sa aking maga mata. Sa bawat salita na binigkas ko lahat yon bumara sa puso at lalamunan ko. Bakit ang selfish nya? "Curse and hit me all you want. Pero hindi na mag babago ang isip ko Ashely!" malamig na sagot nito at nadurog pa lalo ang puso ko sa sakit. Nag simula na syang mag lakad palabas nang kwarto "I will do anyting." Nanginiging kong turan habang pinupunasan ko ang luha sa aking pisngi "J-Just please... I will do anything, just hear me out... Gagawin ko ang lahat para payagan mo lang ako maka alis sa puder at buhay mo." Pag mamakaawa nya na patuloy na lumalandas ang luha sa kanyang mga mata. Napahinto si Drake sa pag lalakad at nag pakawala ito ng malalim na buntong-hiningga. "Just gave me a child Ashely." Saad nito na ako'y matigilan. "Bear my child and that's you can repay me on yours father debt... You can do whatever you like and you are free from this hell... Iiwan at ibibigay mo saakin ang bata... Yan lang ang gusto ko." Saad nya at tuluyan na akong manghina. Ano? Seryoso ba sya? Tanggapin ko ba ang alok nya? O hindi? Nag pakawala ako nang isang malalim na buntong-hiningga bago ako sumagot. "S-Sige, tatanggapin ko." Determinado nyang sagot at nagpakawala lamang sya ng isang makakatakot na ngiti sa kanyang labi. Dapat na ba akong kabahan? Sana wala akong pag sisihan sa mga desisyon na ginagawa ko pagkatapos nito.
Karagdagang detalyeMga Alituntunin ng Nilalaman