ölüme giden sesler

Yaşamak?
neydi yaşamak ? nefes almakmı
Dünyaya gelen her bebek ağlar peki ya neden ?
Böyle bir yere geldik diye belki de muamma
Hayat ilk tokadını bebekken atıyor bize ama bunu nefes almamız için yapıyor belkide
insan acıdan besleniyor da olabilir yada bu bir umut arama çabasıdır.
Dünya yaşam ölüm arasında ince bir çizgidir , araftır aslında ve hepimizin kendini kendinden kovduğu anlar olmuştur bazen hepimiz boşluktayızdır ve araftan çıkmak isteriz peki ya başaramazsak sürüklenirmiyiz ?
Ne kadar kanar dizlerimiz top peşinde koşarken düşersek ağlamayız ama kanar dizimiz ki umursamayız oyun her masum çocuk için daha önemlidir ve mutluluk acısını bastırır kanayan yerlerimizin .
Peki ya şimdi neden tek sendeleyişimizde karamsarlığa baglıyoruz da her şey kötü geliyor artık büyüdük evet ögrendik deneyimledik evet ama içimizdeki çocuk hala umutlu. Ve bizi ancak o kurtarabilir