Novem mensibus

Dobra praca, kochający mąż. Całe życie Mariny opiera sie na stereotypach, co powoli zaczyna ją nudzić. Zawsze marzyła, żeby wyrwać się z codziennej monotoni i doświadczyć czegoś wyjątkowego.
O dziwo, sytuacja, która jej na to pozwala, to śmierć jej matki. Takiej tragedii się nie spodziewała.
Dla odpoczynku wyjeżdża w góry. To dopiero początek...
I nagle cała wcześniejsza nuda znika. Kobieta zaczyna za nią tęsknić. Tempo niezwykle przyśpiesza, a ona już nie do końca rozumie, co się dzieje. Dziwni ludzie, paraliże senne, halucynacje. Czy to jeszcze wymysł, czy staje się już rzeczywistością? A do tego pozytywny wynik testu ciążowego. Jej brzuch staje się obcy, a coś jej mówi, że byt w środku nie jest ludzkim dzieckiem.
Nikt nie może jej pomóc. Nikomu nie może ufać.
Musi uciekać.
Ale czy ktokolwiek jest w stanie uciekać dziewięć miesięcy przed samym sobą?