Neon Kisses

Neon Kisses

  • WpView
    Reads 42
  • WpVote
    Votes 9
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jun 11, 2020
"Please listen, i know you need me and i need you?". He said directly infront of my face. Hindi na ba siya nahiya sa pinag-gagawa niya. "No!!". Blanko kong sagot at sinimulang mag-lakad palayo sa kanya pero agad niya akong hinatak at itinulak sa pader. I can see the dark spots under his golden eyes, a sign of frustation and stress but it didn't erase the fact that he still looks like a greek god from mount olympus. "Just please let me go, bago pa tayo makita ng mga estudyante sa ganitong posisyon, i don't need your money". I said coldly. At tangkang aalis na. "But i need your kiss". Dagling sabi nito at bigla nalang ipinagdikit ang labi namin. Humagod ito at gumawa ng mala-langit na karanasan. "Because your kiss Neon is my addiction, you cannot feel it but im so affected. Gusto kong maranasan paulit-ulit ang nararamdaman ko sa tuwing mag-lalapat ang labi natin". He whisper huskily. His golden eyes keeps on showing different kind of emotion. "I cannot lose my kiss Neon, and i will go crazy if my Neon Kissess goes to somebody". He continue then kiss me again. ... I am Neon Sky Alcantara and he's Ashton Blaire Maxwell. Just help me to get rid of this guy because every freakin days goes to hell when im with him.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sweetest Mistake
  • Knife That Cuts Deep
  • Fall All Over Again
  • Uncontrolled Love❤
  • The Gangster's Obsession [ON GOING]
  • Beginning to Like You (Completed)
  • Back To You [Completed]
  • My SEXcetary
  • His Obsessive tactics: Not Anymore (COMPLETED✓)
  • Sukida [Epistolary] ✓

Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.

More details
WpActionLinkContent Guidelines