ADA'YA DÜŞEN AŞK

Daha bebekken hayatın bana darbesi annemden gelmişti annem bana bakamayıp bi huzur evinin kapısına bırakıp kaçmış o gün beni huzur evi sakinlerinden bir kaçı farketmiş ve içeriye sıcak nefeslerin buluştuğu o eve almışlar.

Ben şuan 18 yaşındayım ve bu yaşıma kadar huzur evindeki teyzeler amcalar benim ailem oldu onlarla güldüm onlarla ağladım onlarla büyüdüm ben hep tabiki anne-baba özlemi oluyor ve gerçek annem babamın beni bir köşeye atıp çekip gitmeleri kırıyor ama alışmıştım

artık hayatın bana attığı darbelere alışmıştım insan bir süre sonra herşeye alışıyor anne babasızlığada ama artık anne baba dediğim o huzur evindeki insanlardan da ayrılıyorum 18 yaşındayım ve artık onlara yük olmak istemiyorum ama nasıl nerde yapıcağımıda bilmiyorum...

Yine yeni yeniden bir başlangıç asıl hayat şimdi başlıyor....