Dünyadan Yukarı

Kendimle ilgili kabullenmeye çekindiğim çok fazla şey vardı. Uslanmaz bir hayalperesttim, mükemmel olmadığım halde mükemmeliyetçiydim, yalnız kalmaya mahkumdum ve gerçek olmayan şeyler yaratma konusunda üstüme rakip tanımıyordum. Bunlardan en zoru da boyumun, başımı dünyadan yukarıya uzatabilecek kadar uzun olmasıydı.

~

"Deniz'in aslen cadı olan büyük büyükannesi, ne vakit tarçınlı kek yapsa içine biraz portakal kabuğu koyarmış." dedi, elindeki kağıdı bana uzatırken.

Gözlerimi bir süre kağıdın üzerinde tuttum. Onu almaya yönelik bir girişimde bulunmayacağıma ikna olunca, kağıdı dizinin üzerine bırakıp gözlerini üzerimden çekti.

Bir süre sessizlik içinde oturduk. Sonra ayağa kalktım, kollarımı gererek esnedim. Üçü de biraz kıpırdandılar. Gözlerimi cadı kadına dikip kocaman gülümsedim.

"Eh, kabul ediyorum. Boyumu kısaltalım."