K A Ç A K

K A Ç A K

  • WpView
    Leituras 15,537
  • WpVote
    Votos 711
  • WpPart
    Capítulos 15
WpMetadataReadEm andamento
WpMetadataNoticeÚltima atualização seg, nov 20, 2023
Hep aynı kurguları okumaktan sıkılmadınız mı? Kızın ağabeyi sevdiği kızı vermediler diye kaçırır.Sonra kız kardeşi berdele kurban gidince pişman olur.... İnsan yaşadığı toprakların kurallarını bile bile çiğniyorsa olacakları göze almış demektir.Tıpkı zeynep gibi... Hikaye bu ya Adam(!) kıza eziyet eder en sonunda aşık olurlar ve kendini affettirmeye çalışır. Farklı bir kurgu okumaya ne dersiniz? Alıntı; Derin nefesler alıyordu zeynep. Hayır doğum falan yapmıyordu.Sadece sakinleşmeye çalışıyordu. Ağabeyi sevdiği kızı vermediler diye kaçırmıştı... Ve aşiret kararı çıkmıştı. BERDEL!!! Ama şöyle bir şey vardi ki zeynep başkaları mutlu olsun diye mutsuzluğa atlayacak bir kız değildi. Onu düşünmeyen ağabeyi için hayatını karartacak,görmeyi bırak ismini bile bilmediği bir adamın koynuna girecek değildi..... Ve asıl curcuna da bundan sonra başladı....
Todos os Direitos Reservados
#101
berdel
WpChevronRight
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Karven
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo