Dolunay

Bursa'nın ıssız ve dar sokaklarından birinde küçükken babası tarafından yetimhaneye bırakılan küçük bir kızdı,Dolunay. Başına gelen hiçbir şeyden habersiz etrafına gülücükler saçıyordu. Bebekken belliydi büyüdüğünde güçlü bir kız olacağı, hayatın ona yaşattığı her şeye rağmen hayata karşı hep dik durmuştu.Her zaman bir gün o çok inandığı güzel günlerin geleceğine inanıyordu. Gelmez demişti içinde ki o ses ama inanmamıştı.Tek başınaydı bu hayatta sonuçta kendinden başka tutunacak kimi vardı ki. Ama 28 Şubat günü bütün duyguları birbirine girmişti.Babası geri gelmişti,ama neden ? Nerden esmişti de 18 yıl sonra geri gelmişti ? Dolunay aya değil karanlığa aşık olmuştu,duyguları kaçış yolu arıyordu Dolunay'ın, ama elinde sonunda o karanlık acıyla yüzleşicekti...