EFSUNKAR🌸1

Kahvelerinde Kayboldum Ey Efsunkar Bakışlım...

"Boran AĞA!" diye bağırdım konağın ortasında. İçeriden evin hizmetçisi çıktı.

"Ne istiyorsun kızım?"dedi.

"Bana Boran AĞA'yı çağır!" dedim. Sonra merdivenlerden ses duyuldu. Kafamı çevirdiğimde geliyordu Boran AĞA!

"Sen işine dön Hacer Abla." diyerek hizmetçiyi gönderdi. Bana,

"Gel dışarıda konuşalım." dedi. Daha fazla bağırarak :

"Yooo, niye dışarıda konuşuyoruz. Yoksa konaktakilerin duymasını mı istemiyorsun? Sen nasıl bir insansın ya. Benimle oyuncak gibi oynadın. Eğlendin mi bari?" diye bağırdım. Konaktaki herkes avluya çıkmış bizi dinliyordu. Mehmet Ağa bile. Sözlerime devam ettim.

" Beni zorla evlendirmelerine sen engel oldun değil mi? Benimle bir oyuncak gibi oynadın. Neden yaptın? Niye bana bir Bozarslan olduğunu söylemedin? Seni kafeslerim diye mi korktun? Sen istersen sadece Polateli'nin değil tüm Kilis'in ağası ol, istersen Kilis'i satın alabilecek kadar paran olsun. Ben diğer kızlar gibi peşinden koşmam. Çünkü para, pul, şan, şöhret bir yere kadar. Önemli olan adam olmak. Doğru söylemek, kalp kırmamak kimsenin canını yakmamak. Ama sen baştan sınıfta kaldın. Ya ne düşün acaba beni zorla evlendirmeye çalıştıklarını öğrenince? Ben buna engel olayım da oyuncağımla rahat rahat oynayayım mı dedin? Ne dedin sen, ne dedin? "diye bağırdım. Gözyaşlarımın ne zaman düştüğünden haberim yoktu.

" Eeeh, doğru lan, doğru hepsini ben yaptım. Başta aptal bir yalan söyledim. Sonrasında da bu yalanı sürdürmek zorunda kaldım. "diye bağırdı.

" Neden! "diye bağırdım.

" Seni seviyorum tamam mı? Sana aşık oldum. Bu aptal yalan yüzünden seni kaybetmek istemedim. Senin saflığına, doğallığına tutuldum ben. Tamam mı bunun için yaptım. "dedi. Arkamı dönüp gidecekken kolumdan tutup dudağıma yapıştı herkesin içinde!