SIYAHIN ICINDEKI BEYAZ

BAZEN BEN ONUN SIYAHI OLUYORDUM. BAZEN O BENIM BEYAZIM. BEN ONA OZGURLUGUMU VERIYORDUM, O BANA YANLIZLİGİNI. BEN ONA UMUTSUZLUKLARİMI. VERIYORDUM, O BANA UMUTLARINI. BEN ONA HÜZÜN VERIYORDUM, O BANA MUTLULUK. BIR SEKILDE BIRBIRIMIZI TAMAMLIYORDUK ISTE. BAZEN EKSIK BAZEN FAZLA. AMA BIRBIRIMIZE YETIYORDUK ISTE. KALBIMIZ KIRILDI AMA PES ETMEDIK. ENGELLER CIKTI BAZEN KARSIMIZA . BEN ONU KALDIRDIM AMA O, O BENI KALDIRMADI. O BENIMLE DÜSMEYI GOZE ALDI. BENIMLE DUSTU BENIMLE KALKTI. AMA BIRAKMADI. BELLI ETMEDI SEVGISINI AMA GOZLERI YETIYORDU ISTE. ARTIK IMKANSIZDI BIRBIRIMIZI BIRAKMAMIZ. CUNKU BILIYORDUK KI BEN ONA KALBIMI VERMISTIM. O ISE BANA RUHUNU VERMISTI.

"SENI HER GORDUGUMDE YANIYORUM. SANKI NEFESIM KESILIYOR. YANINDA KIZ GORDUGUMDE CANIM YANIYOR SES CIKARTMIYORUM, CİKARTAMIYORUM. AMA SEN BUNA RAGMEN SENİ NE KADAR SEVDİĞİMI GORMUYORSUN."diye bagirdim son gucumle. Beni sevmedigini saniyordum. Ama iste o sozleri bana soyleyince bir kere daha pisman olmustum.

" Ben ölürüm, sen ağlarsın. Ama sen ağlarsan, ben ÖLÜRÜM..."