KÖRDÜĞÜM
- Reads 32,943
- Votes 3,694
- Parts 25
Complete Tue, Sep 20, 2022
İntikamın içine hapsolmuş bir aşk.
Aşk mı daha güçlüdür intikam mı?
Gitmek mi daha zordur kabullenmek mi?
Aşkınız için nelere katlanabilirsiniz?
Ne kadar fedakâr olabilirsiniz?
Peki ya kaderinize yazılmış birinden ne kadar uzağa kaçabilirsiniz?
Hele ki o kişinin hayatı ile sizin hayatınız Kördüğüm misali bağlıyken.
Merhaba beni
sevdiğini sandığım Adam
Ya da adam sandığım Yaram.
📌 06.12.2019
All Rights Reserved
#23
hasret
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
MUÂŞAKA
Hâlâ kolları boynundayken kendini geri çekti. Deniz kokusunu uzun uzadıya ciğerlerine hapsettikten sonra gülümseyerek Kutay'a baktı. Kahveleri adeta parlıyordu, ışığa bile gerek yoktu. Onun gözlerindeki ışık yeterdi. Kutay, sağ avucunu Müjgan'ın kalbinin üstüne koydu. "Benim için bu denli hızlı atan kalbe inanmayıp ne yapacağım?" hayranlıkla Müjgan'a bakıyordu. Onun büyük gözlerinin mutlulukla gülümsediğini gördü. "Ben seni tanıdığımdan beri kendimi ait olması gereken yerde hissediyorum," kalbinin üstündeki parmaklarını çok hafif kıpırdattı. "Burası benim yurdum, meskenim. Ben yurduma ihanet etmem." 22.5.23 *sıcacık ve samimiyet kokan hikaye arayanlara ithafen...
SON YALAN
Ne ben ayırmıştım gözlerimi ondan. Ne de o. Şu an için aklımdan geçen tek düşünce gözlerine baktığım bu insanın bana ne yaptığıydı. Kendimi bilmesem ona aşık olmaya başladığımı düşünürdüm. Gerçi kendimi biliyordum ama bilmediğim şey aşktı. Olsam da anlamazdım sanırım. Sahi aşık olunca böyle mi hissederdi insan? Böyle işte, soğukta yanıyormuş sıcakta donuyormuş gibi. Eğer gerçekten buysa aşk, ben bu hissi sevmemiştim. Aşk övdükleri kadar güzel bir şeyse benim özgür hissetmem gerekmez miydi? Çünkü ben şu anda tamamen tutsak hissediyordum kendimi. Hayır kesinlikle bu histen nefret etmiştim. |TAMAMLANDI|Complete
Konitopoluos serisi 1 Kacak Gelin
Betul Ceziker Emri hikayesidir kendisinden izin alinarak yayinlanmaya baslanilmistir...Complete
BİR AŞK MEVSİMİ
Sakar, çılgın. deli, bir insanı çileden çıkaracak kadar konuşkan. zeki, obur, güzel bir kızdır Fecra Eroğlu. Bir kafe de çalışır ve babası araba tamircisidir. Yirmi yıllık çocukluk aşkı tarafından keklendiği gün hayatının dönüm noktasını yapar. Hiç olmadık kişiye olmadık yerde yaptığı eylemi başına işler açacaktır. Bu kişi, kibirli, ukala, burnu kaf dağından inmeyen bir doktordur. Doktordan daha fazlası geçmişine bağlı bir adam, ger çek hayattan koparak hayal dünyamı ele ala bir adam. Ölen karısına olan aşkı hiç bitmeyecek olan bu adamın adı Yalçın Akay'dır. Bu taş ve sadık kalmış kalbini Fecra fethedebilecek mi? hepsi ve daha fazlası bu ekranda olacak .Complete
CAM FANUS
"Yapma, n'olur," dedi ve ben ilk defa onun birine yalvardığını gördüm. Ben onun gözlerinde ilk defa yaş gördüm, yüreğim dağlandı. "Olması gereken bu," kelimeleri çıktı lâl olmuş dilimden. Başını iki yana salladı. "Bu değil, bu olamaz," dedi. Kollarımdan sıkıca ama acıtmayacak şekilde kavradı. "Bizden vazgeçme, bırakma ellerimi!" "Tutamadım ki," diye fısıldadım. Tutturmadılar. "Gidelim," dedi bir ümitle. "Gidelim, nereye istersen oraya gelirim seninle. Yeter ki gitme benden," dedi. "Gelemedim ki," diye fısıldadım. Bırakmadılar. "Vazgeçme!" diye yakardı bana. "Senin için savaşmaya razıyım ama seninle savaşamam. Sana ihtiyacım var!" dedi. Seni azat ediyorum. Bana bir adım attı. Topuklu ayakkabı giydiğimde benden bir baş uzun olan adamın boyun girintisine son kez sokuldum. Ezberlediğim kokusunu son kez içime çektim doyasıya. Yutkunamadım, aldığım nefesi veremedim. Sıtma tutmuşçasına titrerken ısısına sığındım bencilce. "Yapamam," dedim. Geri çekildim, yüzüne baktım uzun uzun. "Güzel bir rüyaydı yaşananlar," dedim, sesim titremiyordu ama içinde depremler oluyordu. Feryat figan çırpınıyordu ruhum. Kendi ruhumu onun ruhunu kurtarmak için katlettim. "Hayır," dedi. İradesizlik yapıp kirli sakallı esmer yüzünü okşadım. "Her şey için teşekkür ederim," dedim. Gözlerinden süzülen yaşlar ellerimle buluştu. "Bırakma bizi," diye yalvardı. "Sensiz yaşamayı hatırlatma bana, sensiz yaşamak zorunda bırakma beni." "Kendine iyi bak," dedim ona. Kalbim sana emanet. Cehennemime kendi ayaklarımla giderken arkamda kalan adama içimden haykırdım. Çok seviyorum seni sevgilim, senden vazgeçecek kadar çok. Özür dilerim, senin kadar savaşçı olamadığım için, savaşmayı bilmediğim için. Özür dilerim, seni mutlu edemediğim renklerini soldurduğum için. Ben bizim için kendimi feda ederim, sen bizim için kalbimizi koru. Hoşça kal sevgilim, en sevgiliye emaneComplete
ÖMRE BEDEL
BEDEL SERİSİ 2 Biz, hayatımızla ilgili planlarımızı yaparken kaderimizin, bize hiç ummadığımız yollar çizdiğinden habersizdik. Nazlı ve Harun.. Yıllardır birbirilerinden nefret ederken, kaderlerinin birlikte yazıldığından habersizlerdi. Yaşadıkları yürek kırıklıklarının ardından kendi mutluluklarından umudu kesip kendilerine emanet edilen en kıymetli varlıkları için birleşti onların yolları. BEDEL adlı hikayemdeki Nazlı ve Harun'un bazen eğlenceli bazen hüzünlü hikayesi. BEDEL'in devamı niteliğindedir. Spiritüel #1 #2 #3...Complete
TESADÜF Araf-ı Devrim
Her şeyden uzak,ailesi paramparça ama her şeye rağmen kendi ayakları üstünde durmaya çalışan bir genç kız. Devrim Atahan Yaşadıkları ve gördükleri sayesinde olgunlaşmış ama içinde bir yerde yaşayamadığı çocukluğunu az da olsa büyütmeye çalışan bir genç adam. Araf Yıldırım Karşılaşmaları Tesadüf eseri miydi yoksa Kaderin onlara oynadığı bir oyun mu? ღHer ne kadar kendi hikayemizin kahramanı olsakta,hayat bize her zaman kendimiz olma şansını tanımaz. Hikaye bizimdir ama kontrol kaderin elindedirღComplete
LEYLÂ (SEVGİLİ OKUR SERİSİ)
Demek babasının evleneceği kadın, oydu! İnce uzun boyu, kızıl dalgalı saçları ve yeşil gözleriyle tam bir âfet! Üstelik kesinlikle yaşça kendisinden küçük bir âfet! Leylâ, geldiği gibi çıktı, Engin'in farkına varmamıştı bile. Necmi Bey, kızın arkasından baktı bir süre sevecen ve mütebessim, ne düşündüyse oğluna döndü sonra: "Hadi gel yemeğe gidelim, konuşmaya orada devam ederiz," dedi. İlginçtir ki, vadettiği halde ikisini tanıştırmamıştı. Necmi Bey masada sürekli konuştu. Engin pek dinlemedi onu, aklı hâlâ kızıl saçlı güzelde, endamında, duruşunda ve gülüşünde, o tarifsiz çekimindeydi. Bu son yemeğe dair aklında kalacak tek şey babasındaki katıksız mutluluk olacaktı. Aynı günün gece yarısını geçe, boğaz yolunda kaza yaptılar. Babası sürüş halindeyken kalp krizi geçirmiş, direksiyon hakimiyetini kaybederek, karşıdan gelen bir ciple kafa kafaya girmişti. Çarpışma anında alkollü olduğu ve aşırı hız yaptığı tespit edilmişti. Cip sürücüsü ve Leylâ ağır yaralanmış, yaşlı adamsa oracıkta ölmüştü. Türkiye'nin en büyük finans kuruluşlarından birinin büyük ortağının, o güne kadar hiç bilinmeyen kızı yaşındaki sevgilisiyle geçirdiği kazada can vermesi büyük skandal koparmıştı. Gazetelerde, televizyonlarda, internet sitelerinde günlerce bu olay en üst sıralarda yer almış, çeşit çeşit habere, sohbete konu, hatta içki sofralarına meze edilmişti. Engin'i kaybından daha fazla sarsansa babasının soyadını vermeye hazırlandığı kadının tutumu olmuştu. Leylâ Sezin, Necmi Atadan'la ilişkisini de, evlenmek üzere olduklarını da kabul etmemiş, her şeyi şiddetle reddetmişti. İşte bu inkâr, genç adamın yüreğini dağlamış, acısını katlamış, geçen süre zarfında tekrar karşılaşmadığı ancak servet avcısı olduğuna kesin kanaat getirdiği kadına karşı öfke ve nefretini harlamıComplete
SİYAH
Gökkuşağı denilince akıllarına orada olmayan tek renk 'SİYAH' geliyordu. Neden siyah yoktu gökkuşağında? Dışlanmış mıydı? Yoksa oradaki renklere göre daha karanlık olduğu için mi? Kendisi de siyahın içindeydi. Hayatı hayalleri siyaha boyanmıştı. Nereye adım atsa siyahın çukuruna düşüyordu. Ya da biri onu o çukura atıyordu... Hangi insan bir Azraile aşık olurdu? İntikam ateşi ile dolan adam karşısında onu öldürmek için can atıyordu. Ama o gitmiş ondan hoşlandığını söylüyordu. Bu nasıl bir karanlıktı? Nasıl kurutulacaktı canını yakan bu duygulardan? Belki de asla kurtulamazdı... Azraili ona elini uzattı ve ayağa kaldırdı. Öldürmekten vazgeçmişti sanırım. Şöyle fısıldadı kıza: "Belki de en başından başlamalıyız. Ben Azrail: Asrın Soykıran..." **** İlk Yayım Tarihi: 19.07.2018Complete
BERZAH (DÜŞ SERİSİ 1)
Erkek egemenliğinin hakim olduğu topraklarda , bir yaşam uğruna feda edilen, hayallerine ve umutlarına zalimce balta vurulan gencecik, masum bir kızın hikayesi.. & Ait olduğu topraklardan acımasızca söküldüğünde küçücük bir tomurcuktu. Susuz bırakılmış ve günden güne solmaya yüz tutmuştu narin yaprakları. Gece, üzerini örten bir kefendi. Gün ışığı ise acımasız bir zebani... Acılarının günün birinde ona baharı getireceğini bilmeden hoyratça harcıyordu gözyaşlarını. Her gün ve her gece... Aldığı her soluk nefret kokuyordu. Öfke ve hayal kırıklığı kol geziyordu damarlarında. Bu topraklarda daha niceleri solup gitmişti onun gibi biliyordu. Birileri nefes almaya devam edebilsin diye kaç masum göz göre göre nefessiz bırakılmıştı. İlk değildi. Son da olmayacaktı. Bu toprakların yazgısı böyleydi. Umudu ve inancı günden güne törpüleniyordu. O ele avuca sığmaz haşarı kalbinin, her gün biraz daha karanlığa gömüldüğünü hissediyordu. Öylesine umutsuzdu ki; içine hapsolduğu karanlığı kabullenmeye ve kendini kaderin ellerine bırakmaya hazırdı. İçi, fırtınalı bir sonbahar gibiydi. Solgun, hırçın, dağınık ve soğuk... Mucizelere inanmazdı. Ancak doğmasını istemediği bir günün sabahında mucizesi onu buldu. O gün zifiri karanlığına minicik bir ışık huzmesi ilişti. Öylesine muhtaçtı ki; öyle yalnız ve yaralı... Hiç düşünmeden gördüğü o ufacık, cılız ışığın gölgesine sığındı. O ışığın uğrunda sürüklendi, parçalara bölündü, tükendi. Ama yine de pes, etmedi. Yaradan'ın ona armağan ettiği umuda sıkıca tutundu. Yorgun ruhu umut vadeden o küçücük ışığın ruhuna koca bir ilmek attı ve onu kalbinin en derinine ilikledi. O andan sonra umut dolu yanı karamsar yanına el salladı. Ve güneş, tüm sıcaklığı ile soğuk yalnızlığının üzerine doğup, karanlığını ışığa boğdu. *Complete
Hâlâ kolları boynundayken kendini geri çekti. Deniz kokusunu uzun uzadıya ciğerlerine hapsettikten sonra gülümseyerek Kutay'a baktı. Kahveleri adeta parlıyordu, ışığa bile gerek yoktu. Onun gözlerindeki ışık yeterdi. Kutay, sağ avucunu Müjgan'ın kalbinin üstüne koydu. "Benim için bu denli hızlı atan kalbe inanmayıp ne yapacağım?" hayranlıkla Müjgan'a bakıyordu. Onun büyük gözlerinin mutlulukla gülümsediğini gördü. "Ben seni tanıdığımdan beri kendimi ait olması gereken yerde hissediyorum," kalbinin üstündeki parmaklarını çok hafif kıpırdattı. "Burası benim yurdum, meskenim. Ben yurduma ihanet etmem." 22.5.23 *sıcacık ve samimiyet kokan hikaye arayanlara ithafen...
More detailsContent Guidelines