Sen Yoksun

Bir sevgi sonsuz olmalı diye başladım yürümeye. Ve her defasında ister yakın olsun ister uzak bir sesi yetmeli, gözlerine bakışı insanı yüreğinden etmeli. Cıkacakmış gibi.Işte bu düşünceler içinde kaybolup giderken, bir insan için ancak değerli olabileceğimizi ve bunun ötesine gidemeyeceğimizi düşündüm. hayatın yorgunluğu yol yorgunluğundan uzunsa eğer insan pekala bunu anlayabilirdi. Bu değer konusuda ancak bir sınır gözetirdi. Bu yüzden gerçekten büyük aşklar bu sevgi sınırında istemsiz kendinden geçerdi.Maalesef bu olay nâdir hele ki şu zaman üzerinde.Hep farklı kitaplar okudukça bunun üzerinde maharetim sanki birden artmıştı.Sürekli okumak ve farklı yaşamlar tanımak istiyordum.Bu yasamlarda kendimi bulup hep var olduğum gerçeğe kavuşmak arzusuyla yanıp tutuşuyordum. Işte benim hikayem burada başladı