BİZ AYNIYIZ

BİZ AYNIYIZ

Reads 163
Votes 20
Parts 3

Ongoing

Last published Fri, May 10, 2019

acı aşk korku pişmanlık ölüm

Annesi onun yüzünden ölmüştü. Bunun pişmanlığını kalbinde bir ömür taşıdı. Her gün kendine ettiği eziyetler yetmiyordu artık. Gitmiyordu bu pişmanlık. Kardeşi onun yüzünden felçliydi. Bunun pişmanlığını kalbinde bir ömür taşıdı. Suçlamalar yetmiyordu artık. Kendine daha büyük bir ceza vermeliydi. Aslında geçmişleriydi tek ortak yönleri. Tek ortak yönleriydi onların eceli. Aşk, onlar için ölümü kolaylaştırdı. Evet ya, şimdi birlikte ölmek bir zevkti.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines