Agony Of  Mind

Agony Of Mind

  • WpView
    MGA BUMASA 33
  • WpVote
    Mga Boto 0
  • WpPart
    Mga Parte 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Wed, Aug 19, 2020
Why are you doing this to me!! huh? ZHYRIEE!! Malakas na sigaw nya sakin habang hawak ang braso kong halos magkapasa na sa sobrang higpit ng pagkakahawak nya sakin Ano ba ashell!! Let me go!! Nasasaktan ako!! Matapang na ani ko sakanya Bakit zhyrie sa tingin mo ba hindi ako nasasaktan sa mga pinaggagawa mo!! Malungkot na Sabi nya ngunit pilit nyang tinatabunan ng galit ang emotion nya Ano ba kasing hindi mo maintindihan sa mga sinabi ko? Ha? gusto mo ba na ulitin ko pa? Ashell... HINDI KITA MAHAL GINAMIT LANG KITA! ASHELL!! KAYA TAMA NA! Malakas na sigaw ko sa mismong mukha nya ngunit agad ko ring pinagsisihan dahil sa sunod sunod na patak ng luha sa kanyang mata at tsaka binitiwan ang aking braso kitang kita ko ang labis na pamumula nito dahil sa higpit ng pagkakahawak nya Bakit mo ginawa yon? Mahinang sabi nya habang patuloy pa rin sa pagluha napangiti ako ng mapait dahil sa tanong nya Because all mens are jerk
All Rights Reserved
#253
manhid
WpChevronRight
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
  • The Shell of What I was [PUBLISHED]
  • I'm Over You (COMPLETED) #TLA2018 #TIPA2018 #PHTimes2019
  • Kissing Tutorial (GirlxGirl)
  • I'm in love with my ex's best friend
  • THE MOST PAINFUL REGRET
  • I Loved You,  Unexpectedly (Completed)
  • She's Red
  • MY LOVE, MY VALENTINE (Completed/unedited version)
  • Almost Paradise

"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman