I Can't Feel The Pain

I Can't Feel The Pain

  • WpView
    Leituras 10
  • WpVote
    Votos 0
  • WpPart
    Capítulos 1
WpMetadataReadEm andamento
WpMetadataNoticeÚltima atualização qui, mai 9, 2019
WpInfo
Ficção
Romance
A girl named Alliyah who's suffering from a disease called Congenital insensitivity to pain with anhidrosis (CIPA). Isa itong sakit na kung saan ang taong nakakaranas nito ay walang maramdamang kahit na anong sakit. Hindi rin pinag papawisan ang taong nakakaramdam nito. Isang araw may nakita siyang lalaking magpa-pakamatay "Magpapa kamatay ka ba kuya?" Tanong niya sa lalaking nasa harapan niya. "Ano namang pake mo?" Sagot naman nang lalaki. 'Ang sungit naman nang lalakeng to' sabi niya sa isip niya. "Alam mo bang ang swerte mo? Di mo man lang ba maisip na maraming gusto mabuhay? Tulad na lang nang iba na may sakit tulad ko..." sabi niya habang nginunguya ang kinakain niyang apple. "Ako? Kahit suntukin, sampalin, at mahulog pa ako sa mataas na building hindi ako masasaktan, siguro wala akong kamatayan" pagpapatuloy niya pa sa sinasabi niya. "Ano ka, Superhero?"tanong ng lalaki. "Hindi..." sagot niya, sabay tawa. "By the way, Alliyah" sabi niya sabay lahad ng kamay. "Mico, nice meeting you" saad niya habang nakangiti sa babae.
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • Sweetest Mistake
  • FINALLY I FOUND LOVE TO HIM
  • MY BIG BOSS
  • She Married The Stranger [Book1]
  • Im Crazy Inlove To A Superstar
  • I'm in love with my ex's best friend
  • Trial Marriage - Jasmine Esperanza
  • The Love Unwanted
  • UNtouchable
  • Kisses of Flames

Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo