VUSLAT BİR HAYAL

Biz seninle gidilmeyen şehrin, çıkılmayan yokuşlarında soluklandık.
Ve hiç olmayan panjurlu bir evin hayalini üstümüze çatı yaptık.
Yani anlayacağın adamım ,seninle bir yalanı yaşadık!
***
Yol gitti, Eleine bitti; fakat mesafeler hiç tükenmedi. Kırılan kalbinin acısı arkasında, gelecek için umudu önünde yürüdü, yürüdü; fakat ne arkasındaki acı yoruldu, ne de çöldeki bir serap misali gelecek umuduna ulaşabildi...
Eleine'in sevgisi bir gecede ölmüştü; fakat kalp kırıklığı tükenmek bilmiyordu. Ve özlem... Geride ailesini bırakmıştı. Anılar, dostluklar ve bir de yarım bir hikâye... Bir acı bin mutluluğa bedel sanıp kaçarken kavuşmanın hayali ızdırap verir olmuştu. Yine de pes etmedi kadın, yine de vazgeçmedi. Yeniden bir bütün yeniden bir tam olmadan dönmedi geriye.
***
Kırılan kalbimin parçalarını toplayıp bir kutuya hapsettim, düştüm yollara. Ne var ki eksik bir yanım bir parçam yarım... Yoksa kaldı mı bir parçacık arkamda?

Kim bilir belki de bulacağım diğer beni... Bir parçam arkamdan sızlanırken, hissediyorum diğer yarım bekliyor beni uzayıp giden yollarda...