Bir Kış Gecesi

Şanslı olduğumu düşünüyordum. Şansız olduğumu gösteren bir sebep yoktu. Ama ben yinede mutsuzdum. Mutlu olabilmek için bir kavonoz aldım elime ve doldurdum içini uğur böcekleriyle. Her bir uğur böceği benim şanslı tılsımımdı. Sonra onunla tanıştım Siyah saçları ve koyu yeşil gözleri olan bir çocukdu. Ben uğur böceği olmak için çabalarken o ateş böceği olmak istiyordu. Ben ona şansını vermek isterken o bana ışık olmak istiyordu. Ben israrla kavanozumu uğur böcekleriyle doldurmaya calisirken o beni dinlemiyor ve kendi ateş böceklerini benim kavanozuma tıkıyordu. Budurum beni iyice sinirlendiriyordu. Belkide mantigimla degil de duygularimla haraket etmeliydim.Belki de uğur böceği olmak yerine ateş böceği olmalıydım. En azından o ışık saçıyordu.