SON FISILTI

Onun alevlerine aşık olmuştum.Hiç bir yüze sahip değildi.Alev alev yanan bedeni dışında.Sahi neydi ona aşık olma sebebim.Güç arzum mu?Sanmam.Öyle olsaydı neden geri dönmesi için uğraşaydım.

Yıllarca dönmesini bekledim.
Her yıl bir umutla onu bekledim.
Umudumu yitirdim başlarda,
Çığlıklarım yankılandı sarayın içinde,
Dayanamıyordum..
Acıyan gözlerle bakan o insanları ateşe verdim.
Bana hizmet eden o yaratıkların konuştukları yüzünden onları ateşe verdim.

&
İşte görüyorsunuz.İzinsiz giren tek bir canlı bile sağ çıkamayacak.Onda olduğu gibi"

Yanıma eğildi.Çenemi ellerinin arasına alarak yana çevirdi ve kulağıma fısıldadı"Alev alev yanacaksın.Bedenin kül olana dek izleyeceğim.Atığın her çığlık bozduğun düzenimin bedeli ve benim bayramım"

Gözlerim fal taşı gibi açıldı. Kurdukları odunlar ile düzenekte beni yakacaklardı.Bilmediğim kurallar yüzünden öldürülecektim.

Harlı ateşin yanına getirdiler. Çırpınışlarım bir işe yaramadı. Gözlerimi kapattım ve yanmayı bekledim.Gözlerimi açamazdım.
Bedenimi fırlattılar.

Acı yoktu.
İyi de neden yoktu.
Bir kez bile çığlık atmadım.
Ve acılarım yok olmuştu.Sanki hiç sokulmamış ve ısırılmamış gibiydim.
Gözlerimi merakla araladım.
Karşımda gördüğüm yeşil gözler, yok yok mavi gözler karşısında şaşırdım.
Neydi onun gözlerinin rengi tam olarak acaba.
Düşünmem gereken yandığım olması gerekirken onun gözlerinin rengine mi takılmıştım sahi ben.

"Uzun bir süredir seni bekliyordum.
Sonunda gelebildin."

"Beni mi?İyi de neden?"