Serbaz

Gülüşü güzel kadına.

İstanbul... Karşım da gecenin karanlığını bile gündüze çeviren ışıklarıyla, bütün o şehvetiyle karşımda duran İstanbul... Lise yıllarımda asla yaşamam dediğim şehir. Geçmişimin omuzlarıma verdiği ağrıdan ruhuma binen o ağır yükünden beni kurtaran İstanbul... Kalbimi, tüm duygularımı avuçlarının içine alıp kuru bir ekmek gibi ufalayan, sonrada hayatım boyunca istediğim, arzuladığım başarıyı bana sunan İstanbul. Hatıralarımı gökyüzünde bir film şeridi gibi bana sunuyor her gece ofisimi boydan boya saran camın ardından gözlerimi kırpmadan bakıyorum acı çekmeyi seviyorum nede olsa yoksa sımsıkı kapatır görmek istemezdim ama bakıyorum beni içine çekiyor geçmişim bende izin veriyorum

17.03.2019