ŞİİR ÇOCUKLUĞU

Hala aynı gökyüzü altındayız, çok şükür.
Aynı toprakta büyütüyoruz papatyaları,
Sen daha çok Hindiba seviyordun gerçi, olsun.
Onların suyunu da ben veriyordum senin yerine.
Keşke diyorum, nefesi de beraber alabilseydik,
Ah sevgili, bilmiyorsun ki;
Kutup yıldızı daha kendi yolunu bulamadı benim dünyamda.
Sen ise kim bilir kaçıncı yolda, kaçıncı sorgudasın?
Üzülmüyorum, hatta tebessüm bile edebiliyorum artık,
Hala aynı gökyüzü altındayız.
Aklın kalmasın,
Hindibalarını hala kurutmadım.
------------------------------------------
Kapak fotoğrafı, sağdaki ben, yanımdakiler biricik kuzenlerim.
2008'den bu yana yazdığım iyi kötü ne varsa barındırır. Keşke hep çocuk kalabilseydik elbette fakat çocuklar silah tutmayı bilmez bu yaşam savaşında çocuklara yer verilmez.
Şiirleri defterlerimi toparlayıp buraya yazdım, kaybolmasın yazılar ki anılar her daim hatırlansın istedim. Oku ya da okuma hepsi için teşekkür ederim.