BENDEN VAZGEÇME

''Seni seviyordum işte. Neden anlamadın, neden yaptın bunları?. Neden kandırdın beni söylesene.'' Dedi Deniz. Bu halini gördükçe içim acıyordu. Ben onun beni böylesine sevdiğini bilmiyordum ki. Gelip geçicidir diye düşünmüştüm. Ama şimdi onu üzdüm. En nefret ettiğim şey bir kızın ağlamasına sebep olmak. Ne kadar piç bir insan olsam da, bir kızı ağlattığımda kendimden nefret ediyordum. Bugüne kadar hiç bir kız benim için böyle ağlamamıştı. Kelimeler boğazımda düğümlenirken Deniz konuştu.

''İlk defa yaşadım ben böyle bir sevgi,aşk. Ben aşık olmaktan korkuyorum artık. Senin yüzünden hepsi.'' Ağzımı birkaç kere açıp kapattım. Ne söyleyeceğimi bilemiyordum. Aşka olan inancını kaybetmişti benim yüzümden.

''Gidiyorum ben. Seni kendinle bırakıyorum. Mutlu ol en azından. Ben olamadım sen ol.'' Dedi ağlayarak. Arkasını döndü ve uzaklaşmaya başladı. Sesimi bulabildiğimde iki kelime çıktı ağzımdan.

''Benden Vazgeçmesen?''.

Aşkına karar veremeyen bir kız, Onu teselli edene, ve onu gerçekten sevene mi? Yoksa herşeye rağmen vazgeçemediğine mi aşık olacak?.