KAÇINILMAZ

Karlı zeminde çıplak olan ayaklarım donarken sesimi çıkarmamaya özen gösteriyordum.
Alkan durup cebinden bir anahtar çıkararak önünde durduğumuz evin kapılarını açarak beni sert bir şekilde içeriye atıp yere düşmeme neden olmuştu.

Ellerim ile yavaşça oturur pozisyona gelirken Alkan evin ışıklarını açmış bana yüksekten bakışlar atıyordu.

Yavaşça ayağa kalktığımda Alkan parmağını bana sallayarak " 3 ay boyunca burada tek başına kal da aklın başına gelsin." Dediğinde gözlerim sonuna kadar açıldı.

Titrek sesim ile " Alkan bu da ne demek oluyor? " Dediğimde gözlerimde hazır bekleyen yaşlar birer birer düşmeye başlamıştı bile.

Benim elim ayağım titererken Alkan bana tiksinircesine bakarak " Benden uzak durabileceğin tek yer burası." Dediğinde kapıdan çıkmak için bir hamle yaptım fakat Alkan beni tutarak tekrar yeri boylamamı sağlamıştı.

Hıçkırıklarım ağzımdan firar ederken Alkan yanıma eğilerek " Ama ne var biliyor musun Bulut burada nasıl tek kalacaksın çok merak ediyorum. Kurtlar evin etrafında aç bir şekilde dolaşırken senin ne yapacağını çok merak ediyorum.
Umarım 3 ay boyunca aklın başına gelir ve benim ne kadar ciddi ve tehlikeli olduğumu anlarsın. " Dediğinde ağlamaktan şişmiş olan gözlerimi Alkan'ın gözlerine diktim.

Ciddiydi, beni burada bırakıp gidecekti işte. Her ne dersem diyeyim beni bu lanet yerde bırakıp gidecekti.

Alkan bana son bir bakış atarak yavaşça ayağa kalktı. Derin bir nefes alırken " İşte bu korku dolu olan kokuya bayılıyorum. Sana iyi eğlenceler. " Diyerek kapıları kilitleyip evi terk etti.

Ben olduğum yerde hıçkırılarımın içerisine boğulurken o çıkıp gitmişti.

Ben şimdi ne yapacaktım?

= Hayal kurmak güzel de, ya sonra??

21.5.2019