ACI GERÇEKLER

ACI GERÇEKLER

  • WpView
    Reads 608
  • WpVote
    Votes 122
  • WpPart
    Parts 15
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, May 29, 2020
Ben buraya acılarımı ben buraya yaşadığım sorunları yazıyorum. Ben benim acılarımın dinmesini dileyerek, herşeyi anlayabilmek için, doğru yolu bulabilmek için sadece yazıyorum. Biliyorum işe yaramıyor. Çünkü içimde bir ses öyle diyor diğer ses ise ' İşe yarayacak. Sen sadece yaz' diyor. Bende ikisini dinliyerek hem yazıp hem kendi yok oluşumu anlatarak gerçekleri yüzüme vuracağım. Çünkü bu benim gerçekten yavaş yavaş bitişim ve yok oluşum. Uzun sürecek yok oluşum ama ben yaza yaza bitireceğim herşeyi. Kimse görmeden kimse hissetmeden yok olacağım. Bu benim acılarımın hikayesi olacak. Ben Melek. Ben Kanatsız Melek. Kanatları olmayan, yok oluşu ile birlikte kaybolan kanatları umutları, sevgisi, hisleri her şeyi ile yok olmaya devam eden Kanatsız Melek. Siz siz olun kendinize iyi bakın. Benim yaptığımı yapmayın. Siz benim kadar beceriksiz olamayın. Sizin kanatlarınız kırılmasını, yıpranması. Siz o kanatlara iyi bakın. Siz siz olun kendinize zarar vermeyin. İyi bakın kendinize. Ben deniz Kanatsız Melek, buda Kanatsız Melek'in hikâyesi....
All Rights Reserved
#437
acılar
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines