After Lost 147 Days
- Reads 55
- Votes 4
- Parts 2
Ongoing
Last published Sat, Nov 16, 2019
147 Days akong nakaratay na walang malay sa ospital. Tila ba parang wala ng nagiisip na mabubuhay ako at karamihan na din sa mga doktor ay sumusuko at nawawalan na ng pagasang magising pa ako. Ng ako ay nagkaroon na ng malay,akala ko ay maraming magagalak na nageexist nanaman ako sa mundong ito pero para bang wala lang iyon. Nagising ako na hinarap ko ang mga pagbabago sa buhay ko,sa mga nakapaligid sa aking tao,at higit sa lahat ang pagbabago sa mundong kinalalagyan ko. Para bang mahirap ng hanapin ang bakas ng saya ko noon na binabangungot na ng kalungkutan ngayon. Mahirap. Masakit. And it made me realize that change is the only permanent thing in this world. Now, I'm finding the thing 'consistency' here in our living world. Maybe people change but they can change theirselves without losing consistency.
All Rights Reserved
#137
stranger
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Complete
Change Of Heart (Atlas Ramirez)
"I'm sorry I shouldn't have kissed you. Just please don't cry Iris." Hangang kelan mo mamahalin ang taong alam mong hindi pa tapos mag mahal ng iba? "I'm sorry I can't ruin you Atlas, not like this! I'm sorry but us... This, what will people say? I don't want to ruin you. you've been the best thing that ever happened to me and I can't." "Iris I love you." Sobrang sarap pakinggan sobrang sarap manatili. Sana totoo nalang. "No atlas, I can see it and I know mahal mo pa si Cassandra." "Iris believe me I loved Cassandra pero mas mahal kita." it's not loved, atlas its loving. You still love her, kasi I can see kitang kita ko kung gaano kalalim ang pangungulila mo sa pagmamahal niya. "Atlas hindi, hindi mo man makita. your eyes glow every time you talk about her it's her parin, siya parin all this time and I can't deal with that, kasi alam ko at alam mo palitan ko man siya sa tabi mo hindi ko siya kayang palitan sa puso mo." "Iris... Listen to me." Nakikinig ako atlas palagi akong nakikinig pero ngayon puso ko naman papakinggan ko. Sinubukan akong yakapin ni Atlas at sa mga oras iyon. Ang yakap na akala ko magpoprotekta sa akin sa lahat ng sakit ang pinakamasakit na nakabalot sa akin. "Atlas I'm sorry."Complete
Unrequited Love
Sometimes life is unpredictible, yung tipong hindi mo aasahang darating kusa nalang darating. . . . . . . . Nung kailan mahal mo na doon pa siya magle-let go ng walang dahilan. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . BAKIT BA LAHAT NG TAONG MAHAL MO AY INIIWAN KA? . . . . . . . . . . . . . . . Sino ba ang taong nagpa uso ng salitang WALANG FOREVER ? . . . . . . . . Nang dahil sa kanya maraming taong nasasaktan at kasama na ako doon ----- . . . but there's a LIFETIME between us. . . . . READ - VOTE - COMMENT AND BE A FANComplete![MINE❤️ [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/287982546-256-k731870.jpg)
MINE❤️ [Completed]
Maraming nagbago simula ng magkasakit ang kanyang papa. Nagkautang ng malaki sa banko ang kanilang pamilya. Halos lahat ng lupa at bahay na naipundar ng kanyang mga magulang ay naghalong para bula. Pero ayus lang ang mahalaga nadugtongan ang buhay ng kanyang papa. Pero pano nga ba kung isang araw magising na lang sila isang umaga na pati ang natitirang bahay at lupa na naipundar ng kanyang mga magulang ay mawawala narin at ang masaklap pa pati ang kanyang ama ay bilang na lang rin ang oras at araw na kanila itong makakasama! Kung kayo ang nasa sitwasyon ko? Bilang anak ano ang kaya ninyong gawin para sa inyong pamilya? Kaya ninyo kayang ipagpalit ang sarili ninyo kalayaan para sa buhay at kasiyahan ng inyong malapit ng mamayapang ama? Kaya ninyo kayang akuin ang mabigat na resposibilidad na kakaharapin na inyong pamilya? Pero kung ako ang tatanungin lahat kaya kung gawin kahit kapalit nito ay ang aking kalayaan. Pagdating sa aking pamilya di bale ng umiyak ako ng patago wag ko lang silang makitang luhaan. This story is based on what my imagination say's haha i hope you all like it❤️😚 godbless and always keep safe everyone❤️Complete
Isa Pang Balang Araw (Another Someday)
THIS IS A ONE SHOT STORY!!! Hindi lahat ng bagay na gusto mo ay makukuha mo. Pwedeng gusto mo 'yon, pero hindi iyon ang nakatakdang ibigay sa'yo. May mga bagay kasi na masyadong sobra para hilingin, 'yong mga bagay na maaaring hindi patas sa iba. Lalong-lalo na sa pag-ibig, hindi mo mapipilit ang isang tao na gustuhin ka niya pabalik. Sa pag-ibig, sadyang mapaglaro ang tadhana. Huwag kang aasa sa isang tao kung hindi ka naman handang maiwan ng mag-isa. May mga taong dumarating sa buhay natin na hindi naman natin inaasahang mamahalin natin ng sobra, pero sila pa mismo 'yong magbibigay sa 'tin ng sakit na hindi naman natin hiniling na maramdaman. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano ko siya minahal. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano niya ako nasaktan. Siguro, pagdating ng panahon, hihingi rin siya ng tawad at sasabihin niya rin sa akin ang lahat. Kapag dumating na 'yong panahon na 'yon, sana puwede na ring maging ako. Para sa maikling kuwento na ito, mapagtanto ko na hindi lamang hanggang dito ang istoryang matagal ko nang binubuo sa isipan ko.Complete
Take Your Time (GxG)
[[BOOK 1]] "Perfect. That's how the world feels when I'm with you" It's been a long time since Raine experienced how it feels like to love and to be loved. Pagkatapos ng maraming break ups, natutunan niyang gawing manhid ang kanyang puso upang hindi na sya masyadong masaktan. Because of the boys that managed to hurt her before, she learned how to build walls to protect herself from them. She built walls that no man can destroy. Pero, paano kung dumating ang araw na may isang taong pilit tinitibag ang kanyang ginawang harang sa kanyang puso? Will she just let that person enter her life kahit takot na syang masaktan? O mas pipiliin niyang isawalang-bahala at pabayaan ang taong makakapag-pasaya sa kanya? A person's time starts and ends, but the memories that were made within that time will never be forgotten even how many centuries pass by. /// LGBT+ -themed story If you don't like girlxgirl stories, you are free to ignore this. book cover by: @arcanetale xxComplete
My Awesome Friend
Pabalat "Ang plastik ay masamang basura Na maaaring makasira ng masayang umaga. Sana ang plastik ay manatiling basura sa kalsada Hindi sa puso ng magkakaibigan sa tuwina." -Be kind :) Sino ka nga ba bilang tao? Ikaw ba iyong taong kapag hindi na masaya ang buhay gusto ng sumuko kaagad? Ikaw ba iyong walang ganap na tiwala sa sarili? Iyong kaunting pagkabigo lang sa ginawa nakakaramdam na agad na failure ang sarili, ang buong pagkatao? Ang buhay ay hindi puro saya lang. Minsan, sa malulungkot na tagpo ng ating buhay ay naroon ang tunay na kabuluhan at kahulugan nito. Dapat nating tanggapin na hindi lahat ng pangyayari ay puro happy endings. Dapat din nating itanim sa ating puso na sadness is also our friend. A friend that you can never resist, a friend that you can't stop to come in your life, because if this friend is not part of your life, you'll be a living dead. Therefore, live a meaningful life so that you could be able to live happily despite of having sadness-as your friend. Iniaalay sa matalik na kabigan...kasangga...kapanalig...ka-isa...sa buhay na nagkaroon ng kulay dahil sa... Sa...Samakatuwid, sa taong nagbabasa. -Babala: Sinikap ng may-akda na isulat sa ating wikang Pambansa. Kung hindi nagbabasa ng malalalim na pahayag- hindi ito para sa iyo, kaibigan. :)Complete
In Another World
'In Another World' Maybe this is the right thing na mapunta sa ibang mundo para mabago ko ang future ko. Hindi naman siguro masama na maging sakim hindi ba? kung kailangan mo naman. Halos lahat sila ang tingin sa akin ay isang mahina at walang kakayahan kaya niisa walang tumatanggap sa bilang ako. Ayoko na sa mundo ko! halos puno ng hirap at sakit ang dinadanas ko, isa lang din naman akong tao na napapagod din at kung minsan iisipin na lang na mamatay. Wala na silang ibang makita sa'kin kundi kutyain ako sa lahat ng bagay! Ikaw? mas pipiliin mo pa ba mabuhay sa mundo mo, na kung saan binabalot ka ng panunukso? Hindi ka ba napapagod? panay takbo ka palayo lang sa mundong ginagalawan mo na halos pakuan kana sa kinatatayuan mo. Niisa walang handang dumamay o sumuporta sayo, kaya mas pinipili mong mamuhay sa imahenasyon na kung saan katanggap-tanggap mo at damang-dama mo sa bawat pag pikit mo. Hindi naman weird ang salitang mamuhay ka sa imahenasyon mo hangga't gusto mo, dahil kung minsan doon mo napapakawala lahat ng bigat na nasa loob mo. Malay mo totoo ang sinasabi nilang 'Sa ibang Mundo' na kung saan malaya kang gawin ang lahat ng gusto mo...Complete
how can i unlove you (gxg)
"Change is the only constant in this world", the famous line na madalas nating maririnig from random individuals. Just like me, dati mababasa ko lang post niya sa twitter at instagram buo na ang araw ko. Pero ngayon ni pangalan niya ayoko marinig. It hurts that it kills my whole being. She's been the air that I breathe, the water that I drink, the nutrients of my food, the reason of my smile, the music that I'm listening, she's been my everything. My world revolves around her. I may be alive but my world is already gone, my heart's dead sa sobrang pagod magmahal sa taong di ka kayang mahalin, I am a living dead. -Addie- "You'll gonna miss me when I'm gone" yeah right, kung kalian wala na siya saka ko naman na realize kung gaano siya kahalaga sa akin. Hindi nga lang importante, mahal ko siya pero huli na ang lahat. I know I hurt her so much but I regret all those things, if only I could turn back the time kung saan palagi lang siyang nasa tabi ko at hindi nagsasawang ipakita sa akin kung gaano niya ako kamahal kahit na hindi ko siya pinapansin ay palagi pa rin siyang nasa tabi ko. Miss na miss na kita kulit, bumalik ka na please. I love you Addie -Janeena-Complete
YOU AND I COMPLETED
May isang tao na kahit saktan ka hindi mo kayang kalimutan. Hindi dahil sobrang tanga mo na, kung hindi dahil sadyang mahal mo lang siya. At kapag dumating ang panahon na magiging kayo na ulit, ig-grab mo ba ang chance?Complete
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.
More detailsContent Guidelines