Violetta

Yağmur bastırmıştı.herkes caddeyi koşarak boşaltıyodu bende bir ağaca soluklanmak amaçlı sırtımı yasladım ki o anda

Nerden bilebilirdim ki aslında hayatımı deiştircek kişiyle sırt sırta olduğumu aramızdaki tek engelin ağaç olduğunu...

Yaklasık 1,5 dakika sonra yürümeye karar vermiştim kiii.
Kendimi hiç tanımadığım yabancı birinin kollarında buldum.herşey bi anda oluvermişti yağmur yüzünden kaymıştım...

Birbirimize o kadar yakındık ki neredeyse çocuğun nefesini hissedebiliyodum.O deniz mavisi gözleri beni büyülemişti adeta.göz bebeklerinde kendimi görebiliyodum.
Siyahımsı saçları vardı.

Bana o kadar masum bakıyodu ki
-b..ben tt..teşekkür ederim deyip.Kollarından sıyrıldım.(utanmıştım)
+önemi yok.Ben Thomas
-(anın şokundan kurtulma çalışıp)Bende Violetta dedim sessizce.