Ruh halim harap

Aşk kervanlarının geçtiği yollarda yıkık bir harabe misaliyim.
Kendini arayan seyyahın çantasında doyurmayacak bir katık.
Çölde susuz kalmışa serap misali sahte.
Asla kavuşamayacak sevenlere hasret misali kötüyüm bu gece.

Olumlu her şeyden uzak ve olumsuza mecbur bir evsiz.
Çoşkun kalabalıkların dahi fark edemediği bir kimsesizim.
Her kesin yazgısı verilirken, yazgıdan mahrum bir kadersiz.
Sen bile anlayamazsın sevdiğim, seninle ama sensizim...
Ş. DOĞRU