7 partes Continúa Emir, yoğun ve gürültülü şehir yaşamının içinde kendini kaybetmiş, ruhsal olarak boşlukta bir adamdır. Hayatındaki kayıplar, iş stresi ve içsel boşluk onu derin düşüncelere sevk eder. Bir sanat galerisinde gördüğü "İşiten Gökyüzü" adlı tablo ve Hande ile karşılaşması, onu Allah'ı ve kendi iç sessizliğini sorgulamaya başlatır.
Bir trafik kazası Emir'in hayatında dönüm noktası olur; bilinçli bir şekilde Allah'ın varlığını ve işitildiğini hisseder. Hastanede geçirdiği günler boyunca yalnızlık ve sessizlikle yüzleşir, geçmişi ve çocukluğuna dair anılarıyla bağ kurar. Ziyaretine gelen yaşlı bir adam, ona yaşadığı felaketin bir uyanış olduğunu hatırlatır.
Kazadan sonra Emir, hayatını yavaşlatır, her sabahın, her nefesin değerini fark eder ve sükûneti, huzuru içsel bir tecrübeyle keşfeder. Küçük bir posta zarfıyla gelen "Her şey, yerini bulduğu zaman sessizleşir" mesajı, Emir'in içsel yolculuğunu tamamlamasını ve gerçek anlamda huzuru bulmasını simgeler. Hikaye, Emir'in sükûnet ve şükrün farkına varmasıyla son bulur.
